Δράσεις Ι.Ε.Θ.Π. Ιανουάριος 2016

 

  1. Το Ίδρυμα παρέστη δι’ αντιπροσωπείας στην κοπή της Βασιλόπιτας 2016 στην Ι. Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, 31 Δεκ. 2015. Ο Μητροπολίτης κ. Βαρνάβας έκαμε τον απολογισμό του 2015. Σπουδαίο κοινωνικό έργο. Καθημερινά ετοιμάζοντας 8 χιλ. μερίδες για ενδεείς συμπολίτες μας, θύματα της κρίσης. Η Εκκλησία μπροστάρης στην έμπρακτη αγάπη προς τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

001

 

2. Το Ίδρυμα στην εκδήλωση για τους Τρεις Ιεράρχες, Προστάτες των Γραμμάτων και του Πνεύματος, στην Καστοριά. Πανηγυρικός εσπερινός στον Ι. Ναό Αγ. Νικάνορος˙ ομιλία του Προέδρου του Ιδρύματος στην Σύναξη των εκπαιδευτικών Καστορίας και της επαρχίας, με πρόσκληση του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ.Σεραφείμ, στις 26 Ιαν. 2016, ημέρα Τρίτη˙ κοπή της βασιλόπιτας των εκπαιδευτικών. Το Θέμα της ομιλίας: <<Επίκαιρα μηνύματα τριών ιεραρχών περί φιλοπατρίας, εθνικής κληρονομιάς και κοινωνικής δικαιοσύνης-συνοχής>>. Με την ευκαιρία το Ίδρυμα τίμησε τον Σεβασμιώτατο, υπόδειγμα Ποιμενάρχη, με πλακέτα τιμής για το πολυσχιδές ποιμαντικό, κοινωνικό και εθνικό έργο στην Ιστορική Επαρχία-Μητρόπολη Καστορίας. Ο Μητροπολίτης φέρει τον τίτλο: <<Μητροπολίτης Καστορίας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Άνω Μακεδονίας>>. Ο δε Μητροπολίτης παρασημοφόρησε τον ομιλητή με τον Σταυρό του Αγ. Μηνά, προστάτη της Καστορίας, για την δράση του ομιλητού ως Καθηγητού του Α.Π.Θ., στην Εκκλησία και στο Ίδρυμα. Ακολουθούν : Φωτ. υλικό και το κείμενο ομιλίας.

Ι. Ναός Α. Νικάνορος

Ι. Ναός Αγ. Νικάνορος

 

Λεπτομέρεια

Λεπτομέρεια

 

¨Άφετε τα παιδία ελθείν προς με¨

<< Άφετε τα παιδία ελθείν προς με >>

ρ1 ρ2 ρ4 ρ5 ρ3 ρ6 009 ρ8 ρ9 ρ10

 

οι3

( http://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/6223-epikaira-minumata-ton-trion-ierarxon )

Του κ. Αθανάσιου Αγγελόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονικης

  1. Οι αρχές της φιλοπατρίας, της εθνικής κληρονομιάς και της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής είναι πάντοτε επίκαιρες. Και σήμερα πολύς ο λόγος για την εθνική, πατριωτική και κοινωνική συνοχή. Οι Αρχές αυτές συγκινούν ιδιαίτερα στις μέρες μας όλους τους Λαούς της Γης, είτε μεγάλους είτε μικρούς˙ κυρίως όμως συγκινούν τους μικρούς εμπερίστατους Λαούς. Αυτούς, που είναι: είτε χωρίς Πατρίδα ακόμη, είτε στην Πατρίδα τους μειονότητες, είτε πρόσφυγες και διωκόμενοι εκτός ή εντός της Πατρίδας τους˙ είτε απόδημοι και ομογενείς, είτε αυτόνομοι αλλ’ όχι ανεξάρτητοι, είτε και ανεξάρτητοι, αλλά με την αγωνία συνεχή απώλειας ή συρρικνώσεως των Αρχών της εθνικής και κοινωνικής συνοχής και ανεξαρτησίας.

Π.χ., αναφερόμαστε στους Αρμενίους, στους Κούρδους (αρχαίοι Καρδούχοι του Ξενοφώντος), στους Γεωργιανούς, στους Εβραίους, στους Ρωμιούς της καθ’ ημάς Ανατολής, στους Παλαιστινίους, στις Μειονότητες ή Ομάδες, θρησκευτικές ή εθνικές, της Χερσονήσου του Αίμου (των οθωμανικών Βαλκανίων), της Εγγύς και Μέσης Ανατολής και Β. Αφρικής, γύρω μας, περί τη Μεσόγειο. Για να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση στο δικό μας ευρύτερο περίγυρο γεωγραφικό.

Σ’ αυτόν τον ίδιο γεωγραφικό χώρο περίπου, δηλ. στην Ελληνική Χερσόνησο, στη Μ. Ασία, στην Καππαδοκία, στον Πόντο, στην Αρμενία, στη Γεωργία και στη Συρία ή γεννήθηκαν, ή σπούδασαν, ή έζησαν, ή έδρασαν ή και εξορίστηκαν οι Τρεις Ιεράρχες, στα πλαίσια της πολυεθνικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου μ.Χ. αιώνα.

Τότε, το πρόβλημα των πατρίδων και των πολιτισμών και των παραδόσεων και των συναφών μ’ αυτά κοινωνικών δικαιωμάτων των επιμέρους Λαών είναι επίκαιρο˙ όπως και τώρα. Εγγίζει όχι μόνον τους πολιτικούς αλλά και τους πνευματικούς ταγούς. Ως εκ τούτων, έχει μεγάλη σημασία να ψηλαφίσουμε επικαίρως σήμερα: Πώς οι Τρεις Ιεράρχες, που είναι προστάτες των γραμμάτων και τους πνεύματος, και τότε και τώρα˙ που είναι ως ποιμενάρχες, ζυμωμένοι με την εκκλησιαστική και πολιτική και εθνική και κοινωνική επικαιρότητά τους˙ πώς, επαναλαμβάνω, αντιμετωπίζουν το πάντα καυτό αυτό πρόβλημα – γεγονός της εθνικής κληρονομιάς και ταυτότητας και της κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης.

  1. Για να αναλύσουμε σωστά τη σκέψη τους μέσα από τη βιωτή και τα γραπτά τους, μας χρειάζονται οι φιλοσοφικές και πολιτιστικές πρώτον και οι θεολογικές – εκκλησιαστικές – ιστορικές δεύτερον Αρχές – προϋποθέσεις. Με βάση αυτές, διατυπώνουν τη διδασκαλία τους για τις πραγματικότητες της Πατρίδος, του Έθνους και της Κοινωνίας.

i. Η καταγωγή, το περιβάλλον των σπουδών και η διαμορφωθείσα σκέψη τους ταυτίζονται με την ελληνική παράδοση και κληρονομιά παιδείας, φιλοσοφίας, πολιτισμού, δηλ. συνολικού τρόπου ζωής. Διαπνέονται από τον ελληνικό τρόπο σκέπτεσθαι και ενεργείν. Η ιδιαίτερη πατρίδα των δύο, Βασιλείου και Γρηγορίου, ήταν η Καππαδοκία˙ και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου η Συρία. Ήσαν ενταγμένες οι χώρες αυτές στο μεσογειακό πολιτισμό. Εδώ τον τόνο και την υπερέχουσα παρουσία τους έδιναν συνεχώς για τρεις χιλιάδες χρόνια οι Έλληνες. Στην Καππαδοκία, η διείσδυση ελληνικών θεσμών και ιδίως θεσμών πολιτισμού και κοινωνικού τρόπου ζωής είχε αρχίσει πολύ νωρίς. Η Καππαδοκία είχε βαθμιαία εξελληνισθεί. Επί δυναστείας Αριοβαρζάνου επιταχύνθηκε ο εξελληνισμός της περιοχής στην καρδιά της Μ. Ασίας με την προς την Ελλάδα και δη την Αθήνα επικοινωνία της, κυρίως με την αποστολή ταλαντούχων νέων για προχωρημένες ανώτατες σπουδές και για τις εμπορικές συναλλαγές.

Το Καππαδοκικό περιβάλλον, κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα, ήταν τόσο εξελληνισμένο, ώστε και αυτές οι πολύ κλειστές, γλωσσικά κι εθιμικά, εβραϊκές Κοινότητες της Καππαδοκίας, να μιλούν ελληνικά. Στους χριστιανούς Καππαδόκες τόσο είχε ριζωθεί η ελληνική συνείδηση, ώστε στην πλέον ζοφερή περίοδο της οθωμανικής τυραννίας να ξεχάσουν μεν την ελληνική γλώσσα, λόγω της μουσουλμανικής πολιτικής και γλωσσικής καταιγίδας, αλλ’ όχι και την ελληνική συνείδηση και τη χριστιανική ορθόδοξη κληρονομιά. Π.χ. οι Καραμανλήδες Έλληνες.

Κατά τον 4ο μ.Χ. αιώνα, η μόνη ομιλούμενη στην Καππαδοκία γλώσσα ήταν η ελληνική. Γι’ αυτό, η ογκώδης επιστολογραφία των Τριών Ιεραρχών είναι γραμμένη στα ελληνικά. Έκτοτε, μόλις το 1922, με τη Μικρασιατική και Ποντική καταστροφή, σίγησε, σχεδόν πλήρως, εδώ και η τελευταία ελληνική φωνή διά πυρός και σιδήρου. Κάποια εναπομείναντα από τότε χνάρια πρωτοχριστιανικών Κοινοτήτων ορθοδόξων και μνημείων, πέρα του Πόντου και της Καππαδοκίας και της Μ.Ασίας, στο σημερινό Ιράκ και κύρια στη σημερινή Συρία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αντιοχείας, ξεριζώθηκαν παντελώς στις μέρες μας από τους Σουνίτες του τζιχάντ. Ο χριστιανικός χάρτης της περιοχής υπέστη περαιτέρω αλλοίωση. Σουνίτες Νεότουρκοι οι καταστροφείς του 1922, Σουνίτες και οι καταστροφείς του σήμερα, υπό μία νεοοθωμανική αντίληψη και ιδεολογία.

Ας επανέλθουμε, λοιπόν, στον 4ο μ.Χ. αιώνα των παραπάνω γεωγραφικών περιοχών. Η ελληνική σκέψη και φιλοσοφία και νοοτροπία είναι ο πρώτος οδηγός των Τριών Ιεραρχών, που θα προσδιορίσει τις περί φιλοπατρίας, εθνικής κληρονομιάς και κοινωνικής δικαιοσύνης Αρχές και αντιλήψεις τους.

ii. Προσεγγίσαμε συνοπτικά τις ελληνικές ρίζες της σκέψεως και φιλοσοφίας των Τριών Ιεραρχών περί του ανθρώπου και της ζωής, της πατρίδας και της κοινωνίας του. Το γεγονός αυτό είναι ο πρώτος οδηγός τους. Ο δεύτερος οδηγός αλλ’ ο πρώτος συνειδησιακά και ιδεολογικά για τους Τρεις Ιεράρχες είναι η χριστιανική σκέψη, η θεολογική αντίληψή τους και ερμηνεία για τα θέματα πατρίδος, έθνους και κοινωνίας. Η δεύτερη αυτή σκέψη – διδασκαλία τους στηρίζεται στην Ιερά Βίβλο, δηλ. στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Τόσο η Π.Δ. όσο και η Κ.Δ. διδάσκουν την αγάπη και την αφοσίωση και τη θυσία προς την πατρίδα και για τον ψυχικό ανθρώπινο σύνδεσμο μεταξύ Πολιτείας και Πολιτών, Πατρίδος και Πατριωτών, Κοινωνίας συνοχής και δικαίου και κοινωνικών φορέων και συσσωματώσεων αλληλεγγύης.

Η Π.Δ. θεωρεί ιερή την πατρώα γη˙ περισώζει αρκετά παραδείγματα φιλοπατρίας. Ο λαός του Θεού, το Ισραήλ, αισθανόταν νοσταλγία και φλεγόταν από ιερό πάθος προς τη Γη της Επαγγελίας. Αυτήν δεν κατείχε μονίμως, λόγω των πολλών περιπετειών του. Και σήμερα, που την κατέχει, με πολλές δυσκολίες και πικρίες την προστατεύει˙ είτε αμυνόμενος, είτε επιτιθέμενος, και μάλιστα πολύ σκληρά, έναντι των συνοίκων ή ομόρων Παλαιστινίων.

Ο Ιωσήφ, ο υιός του Ιακώβ, όταν απέθνησκε στην Αίγυπτο, ζήτησε ως τελευταία επιθυμία του να μεταφερθούν τα οστά του και να ταφούν στην πατρίδα του την Συχέμ της Ιουδαίας και όχι στην ξένη χώρα. Καίτοι αυτή η ξένη χώρα, η Αίγυπτος, τον είχε αναδείξει και τον είχε τιμήσει με ανώτατα κρατικά αξιώματα. Τόσο βαθύ και εξουσιαστικό ήταν μέσα του το αίσθημα της φιλοπατρίας. Και έγινε, πράγματι, η ταφή των οστών του εκεί, σ’ έναν αγρό στη Συχέμ, που είχε αγοράσει ο πατέρας του, όταν ακόμη βρισκόταν στην πατρίδα. Η Συχέμ και σήμερα είναι ζωντανό σύμβολο φιλοπατρίας για τους Ισραηλίτες, πολίτες του κράτους του Ισραήλ και της Διασποράς.

Εξάλλου, εξαίρεται η πατριωτική στάση της ισραηλίτιδος ηρωίδος Ιουδήθ. Η οποία δε δίστασε να εκτεθεί σε σοβαρότατο κίνδυνο, προκειμένου να σώσει την κινδυνεύουσα πατρίδα της. Επαινείται, ωσαύτως, η φιλόπατρις ιουδαία Εσθήρ, η οποία διέσωσε τους συμπατριώτες της στην αιχμαλωσία.
Κατά την περίοδο των Μακκαβαίων, που διεξήγαγαν σκληρούς πατριωτικούς αγώνες προς υπεράσπιση των ιερών και των όσιων της φυλής τους, η πατρίδα θεωρείτο το προσφιλέστερο αγαθό του ανθρώπου.

Τέλος, η απώλεια της πατρίδος είναι μεγάλη συμφορά, κατά την Π.Δ. Και η μακράν της πατρίδος διαμονή -η προσφυγιά, δηλαδή- αποτελούσε πολύ δυσάρεστη κατάσταση. Η δε βίαιη απομάκρυνση από την πατρίδα ήταν επίσης βαρύς ζυγός. Διότι ήταν φοβερό να ζει κανείς σε χώρα, που δεν είχε γεννηθεί και δεν είχε ανδρωθεί, που όμως εξ ανάγκης γίνεται νέα πατρίδα. Για να θυμηθούμε εδώ το λαϊκό˙ «όπου γης, και πατρίς».

Και πάμε στην Κ.Δ. Η Κ.Δ., ως γνωστόν, δε διακρίνεται για πατριωτικό φανατισμό. Κηρύσσει την αγάπη προς όλους τους λαούς. Εν τούτοις, στην Κ.Δ. επ’ ουδενί αίρεται η ιδιαίτερη αγάπη προς την ίδια πατρίδα. Ο ίδιος ο Κύριος, ως άνθρωπος, αγάπησε έντονα την επί γης πατρίδα του και εκδήλωσε ιδιαίτερο γι’ αυτήν ενδιαφέρον. Τα αισθήματα στοργής κι ευσπλαχνίας του Κυρίου προς τους συμπατριώτες Του Ισραηλίτες ήσαν ανεξάντλητα. Όταν οι συμπολίτες Του στη Ναζαρέτ τον περιφρόνησαν πολύ, αναγκάσθηκε να πει το μνημειώδες εκείνο: «Ουδείς προφήτης άτιμος, ει μη εν τη πατρίδι αυτού και τη οικία αυτού».
Τα αυτά αισθήματα στοργής εκδήλωσε και προς τους συμπατριώτες Του των Ιεροσολύμων˙ που ήταν το εθνικό κέντρο της πατρίδος Του και μέχρι σήμερα είναι. Αυτούς, παρόλο που τον καταδίκασαν στον ατιμωτικότερο θάνατο, προσπάθησε «επισυναγαγείν ον τρόπον επισυνάγει όρνις τα νοσσία εαυτής υπό τας πτέρυγας».

Ο Κύριος, σε κάποια περίπτωση, συγκινήθηκε πολύ, όταν αντίκρισε από ένα λόφο την πόλη των Ιεροσολύμων, και έκλαψε: «Και ως ήγγισε, ιδών την πόλιν έκλαυσε επ’ αυτή, λέγων, … ότι ήξουσιν ημέραι επί σε και περιβαλλούσιν οι εχθροί σου χαρακά σοι και περικυκλώσουσί σε…και εδαφιούσι σε και τα τέκνα σου εν σοι, και ουκ αφήσουσιν εν σοι λίθον επί λίθω» (Λουκ. 19, 41-44). Στον κλαυθμό αυτόν του Ιησού υπάρχει βαθύς πατριωτισμός, όπως παρατηρούν οι σχολιαστές του σχετικού χωρίου του Ευαγγελιστού Λουκά.

Μαρτυρούνται, βέβαια, στην Κ.Δ. και ρήσεις – φράσεις, στις οποίες πολύ λίγο εκτιμάται η επίγειος Πατρίδα εν σχέσει με την επουράνιο. Είναι χαρακτηριστικά τα χωρία ότι οι χριστιανοί «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν». Και ότι είμαστε «πάροικοι και παρεπίδημοι» στον παρόντα κόσμο. Και ότι «ημών γαρ (των χριστιανών, δηλαδή) το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει».

Σύμφωνα με τη χριστιανική και πατερική διδασκαλία περί κόσμου, που στηρίζεται στη μόλις εκτεθείσα συνοπτική διδασκαλία της Κ.Δ., η Γη που κατοικούμε δεν είναι αυτοσκοπός, αλλ’ απλά και μόνο δημιούργημα του Θεού.

Μ.Βασίλειος: «Το πολίτευμα έχε εν ουρανοίς˙ αληθινή σοι πατρίς…η άνω Ιερουσαλήμ».

Γρηγόριος Θεολόγος: «πάσι μία τοις υψηλοίς πατρίς…η άνω Ιερουσαλήμ». «Αι δε κάτω πατρίδες αύται και τα γένη ταύτα της προσκαίρου ζωής και σκηνής ημών γέγονε παίγνια».

Ιωάννης Χρυσόστομος: «Ο Χριστιανός ουκ έχει γήινον επιτήδευμα, αλλ’ εις την άνω Πολιτείαν τελεί. Ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει».

Γι’ αυτό, ο άνθρωπος είναι παρεπίδημος και ανέστιος και ανασφαλής στον Κόσμο αυτό. Δεν έχει την εστία του, την κατοικία του εδώ αλλά πλησίον του Θεού. Εδώ είναι γεννημένος «πρόσφυγας», όπως προσφυώς μας είπε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος στο φετινό Χριστουγεννιάτικο Μήνυμά του, με αφορμή την προσφυγική κρίση, που ζούμε, γύρω μας.

Η βιβλική και κατ’ επέκταση και η πατερική αυτή θέση έναντι της επιγείου πατρίδος έχει την ιστορική εξήγησή της. Προήλθε από την ανάγκη να αντιδράσουν οι άνθρωποι στις ανεπίτρεπτες τάσεις, που εκδηλώνονταν από μερικούς Λαούς, όπως, κυρίως, από τους Ρωμαίους. Αυτοί με την κοσμοκρατορική αντίληψή τους και πρακτική προκαλούσαν ολέθρια αποτελέσματα σε άλλους Λαούς, όπως στέρηση ελευθερίας, μύριες ταλαιπωρίες και εθνικές και κοινωνικές συμφορές. Ο πατριωτισμός των Ρωμαίων ως Λατίνων αποσκοπούσε στην κοσμοκρατορία της Ρώμης. Ήταν τότε η Ρώμη πλανητάρχης, όπως θα λέγαμε σήμερα, των περί τη Μεσόγειο και την ενδοχώρα της Λαών. Στη βάση του εγωισμού και του ιδιοτελούς συμφέροντος, επί ζημία της ανεξαρτησίας και ευημερίας άλλων Λαών. Και σήμερα μήπως δεν έχουμε παράλληλα παραδείγματα;

iii. Η προτίμηση από τους Τρεις Ιεράρχες της επουράνιας έναντι της επίγειας πατρίδος δε σημαίνει έλλειψη ενδιαφέροντος για την επί γης πατρίδα. Μα καθόλου δεν παραμερίζουν τις αρχές της φιλοπατρίας, της εθνικής κληρονομιάς και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Μερικά παραδείγματα κατά ενότητες σε θέματα: εθνικής άμυνας, χρηστής διοικήσεως και ισονομίας, κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης, και διαπροσωπικών σχέσεων στην ίδια πατρίδα, στην ίδια Πολιτεία, στο ίδιο Έθνος, στην ίδια Κοινότητα και Κοινωνία.

  1. Εθνική Άμυνα: Ο Μ. Βασίλειος στην υπ’ αριθμό 106 επιστολή του απευθύνεται σε έναν στρατιωτικό υψηλόβαθμο, που την επιγράφει «Τω στρατιώτη». Από το περιεχόμενό της εξάγονται τα εξής: Την επικοινωνία του ως Ιεράρχου και ποιμενάρχου με τους τιμίους στρατιωτικούς θεωρεί «μεγίστην ευφροσύνην». Γράφει: «Μέγιστον αγαθόν εκρίναμεν την γνώσιν της σης τιμιότητος…Και τότε ουν μετά πάσης επιθυμίας συνετύχομέν σοι, και νυν, οσάκις αν εις μνήμην έλθωμεν, μεγίστης απολαύομεν ευφροσύνης». Γιατί; Διότι ο στρατιωτικός είναι αγωνιστής, όπως πρέπει να είναι και ο χριστιανός. Ο στρατιωτικός βίος θεωρείται από τον Βασίλειο υπόδειγμα για το χριστιανικό βίο. Η πειθαρχία και η συλλογικότητα, και όχι η ιδιογνωμία και η αταξία, είναι τα πλαίσια δράσεως αμφοτέρων, πολύ περισσότερο των κληρικών ή μοναχών μεταξύ των, υπό τον επίσκοπο, εις τύπον και τόπον Χριστού.

Με το σκεπτικό αυτό, η προς την πατρίδα αγάπη συνεπάγεται και συμβολή στους όποιους αγώνες υπέρ της πατρίδος, μη εξαιρουμένου και του πολέμου. Ο οποίος θεωρείται αναγκαίο κακό, διότι μέσω αυτού είναι δυνατή η ασφάλεια της χώρας, της πατρίδος. Πρέπει να γνωρίζει ο κάθε στρατευμένος πολίτης, που οδηγείται στον πόλεμο, ότι προσφέρει μέγιστη υπηρεσία στην πατρίδα και ότι οφείλει να εκτελεί το στρατιωτικό του καθήκον με αγωνιστικότητα και να αντιμετωπίζει τον εχθρό της πατρίδας με την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα. Γράφει: «Ο στρατιώτης ανήρ φοβερός είναι οφείλων τοις πολεμίοις» Μόνον έτσι καθίσταται ευεργέτης και ήρωας υπέρ του Λαού.

Τις ίδιες απόψεις διατυπώνουν και ο Γρηγόριος και ο Χρυσόστομος. Αγαπούν σφόδρα την επί γης πατρίδα, εν προκειμένω την Καππαδοκία κα τη Συρία, και επαινούν τους πατριωτικούς αγώνες των επτά Μακκαβαίων παίδων της Π.Δ., που αγωνίσθηκαν και θυσιάστηκαν με τη μητέρα τους στο βωμό της πατρίδας. Ο Ιω.Χρυσόστομος τους αποκαλεί «μυρίων ηλίων λαμπροτέρους και των μεγάλων φωστήρων φαϊνοτέρους»˙ και ο Γρηγόριος λέγει γι’ αυτούς: «Εύγε, ω παίδες, προστάται του νόμου και της εμής πολιάς και της θρεψαμένης υμάς πόλεως». Έτσι, εξηγείται ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία εύχεται «υπέρ του φιλοχρίστου ημών στρατού». Υπάρχει, επομένως, ειδικός πνευματικός σύνδεσμος μεταξύ των δύο γεγονότων, της Εκκλησίας και της Πατρίδος, ως Θεσμών κατά τόπους, διεθνούς και κανονικής αναγνωρίσεως και παραδοχής. Ο σύνδεσμος αυτός επιφέρει τον εξαγιασμό και τον εξευγενισμό των αρχών της φιλοπατρίας και του εθνικού ιδεώδους. Συγχρόνως, εξουδετερώνει τις ακρότητες του φυλετισμού, που είναι οι πνευματικές, εθνικές, οικογενειακές και προσωπικές έριδες. Αυτές αποσυνθέτουν και διαιρούν την κοινωνική συνοχή των πολιτών, και ως πιστών χριστιανών.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας, και ειδικότερα οι Τρεις Ιεράρχες, εξισορροπούν τα πράγματα. Επιμένουν να καταρτίζονται οι Χριστιανοί, έτσι ώστε να αγαπούν μετά λόγου και πράξεως την Πατρίδα τους αλλά συγχρόνως να αίρονται και από τα υλικά και τα εγκόσμια στα πνευματικά και στα επουράνια. Για να μη λησμονούν και το θείο προορισμό τους, που είναι η άνω Πατρίδα, η άνω Ιερουσαλήμ.

ΙΙ. Χρηστή διοίκηση και ισονομία: Οι Τρεις Ιεράρχες ομιλούν και για τις δημοκρατικές Αρχές και αρετές της χρηστής διοικήσεως και ισονομίας, στα πλαίσια της αξιοκρατίας, κατά δε της οικογενειοκρατίας και της ευνοιοκρατίας. Δύο, τρία παραδείγματα: Ο Μ. Βασίλειος, όταν, σε κάποια περίπτωση, πληροφορήθηκε ότι ένα τετραετές μόλις παιδί διορίστηκε μέλος της Βουλής της Καισαρείας, λόγω οικογενειοκρατικής ευνοιοκρατίας, αντίδρασε άμεσα για την ακύρωση της εκλογής και αποφάσεως αυτής. Απέστειλε θαυμάσια πειστική επιστολή στον ηγεμόνα της Καππαδοκίας.

Σε άλλη περίπτωση άδικης διοικητικής – γεωγραφικής μεταρρυθμίσεως, κατά την οποία η Καππαδοκία διχοτομείτο από τον αυτοκράτορα Ουάλεντα με ιδιοτελή – προσωπικά κι όχι εθνικά – κοινωνικά αντικειμενικά κριτήρια, ο Βασίλειος επενέβη δραστήρια προς ματαίωση της ψευδομεταρρυθμίσεως εκείνης.
«Διαιρούν», γράφει, «και πάλιν ξαναδιαιρούν την πατρίδα. Κάμνουν έτσι σαν τους απείρους χειρουργούς, που, εξ αιτίας της ανικανότητάς τους, επιδεινώνουν την κατάσταση των πληγών. Με το κομμάτιασμα, τη διχοτόμηση της Καππαδοκίας, νομίζουν ότι, αντί για μία, θα έχουν δύο επιτυχημένες και παραγωγικές Επαρχίες. Ενεργούν έτσι σαν εκείνον που έχει ένα άλογο ή ένα βόδι, το κόβει στη μέση και νομίζει πως από το ένα έχει τώρα δύο, ενώ κι αυτό που είχε το κατέστρεψε.» Ο ίδιος ο Βασίλειος αγωνιούσε, όπως γράφει επί λέξει: «υπέρ της πατρίδος πάσης». Οι επιστολές του προς επισήμους Άρχοντες καταλαμβάνουν μεγάλη έκταση στην αλληλογραφία του ανδρός, που αριθμεί πάνω από 360 επιστολές. Μεγάλα ή μικρά ζητήματα, γενικά ή προσωπικά θέματα προβάλλει για λύση σε μερικούς διάσημους ηγέτες της εποχής του˙ πρωθυπουργούς, υπουργούς, διοικητές, κόμητες, στρατηγούς και στρατάρχες. Φυσικά, δε ζητούσε ποτέ κάτι για κείνον τον ίδιο. Ο Βασίλειος ήταν Μέγας όχι μόνο στα μεγάλα˙ αλλά Μέγας και στα μικρά. Ο Ύπαρχος Μόδεστος, ο Υπουργός Διοικήσεως Σωφρόνιος, ο Έπαρχος Ανδρόνικος, ο Στρατηγός Αβούργιος, οι Στρατάρχες Αρινθαίος, Βίκτωρ και Τραϊανός και οι Κόμιτες της Ελλάδος Ιοβίνος, Αρκάδιος και Μαγνινιανός είναι κάποιοι, με τους οποίους διατηρούσε αλληλογραφία για γενικά, διοικητικά και προσωπικά θέματα των συμπατριωτών του.

III. Κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη: Τους Τρεις Ιεράρχες ιδιαίτερα συγκινούσαν τα κοινωνικά ζητήματα των συμπατριωτών τους. Αναπτύσσουν δυναμικά, μετά λόγου και πράξεως, τις Κοινωνιολογικές Αρχές του Χριστιανισμού. Η εθνική συνοχή είναι συνάρτηση της πνευματικής και της κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης. Οι Ιεράρχες μας υπεραμύνονται των λαϊκών τάξεων, ιδία έναντι των σκληρών εισπρακτόρων των φόρων και των άσπλαχνων διοικητικών Αρχών. Μεσιτεύουν υπέρ δούλων, υπέρ γεωργών, υπέρ επαγγελματιών και βιοτεχνών, των σημερινών, δηλ., μικρομεσαίων, υπέρ χηρών και ορφανών και πολυτέκνων, υπέρ χωριών και κωμοπόλεων και πόλεων δυσπροσίτων και παραμελημένων, υπέρ όλων των αδικουμένων. Αγωνίζονται υπέρ του καθορισμού νέων σχέσεων μεταξύ πτωχών και πλουσίων και μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών τάξεων, για τη ανάπτυξη μεταξύ αυτών αδελφότητος και κατανοήσεως και εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης για προσέγγιση των αμοιβαίων συμφερόντων τους , γενικά περί του σεβασμού της ανθρωπίνης προσωπικότητος. Ελκύει ιδιαίτερα την προσοχή τους το αιώνιο θέμα της φορολογίας, της ελαφρύνσεως από τα φορολογικά βάρη, σε σχέση και με την κακή πρακτική της φοροδιαφυγής, πολύ επίκαιρο και στις μέρες μας θέμα.

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση, των εργατών στα μεταλλεία σιδήρου στον Ταύρο Καππαδοκίας. Μας θυμίζει τα σημερινά μεταλλεία χρυσού της Χαλκιδικής, κατ’ αναλογία. Μεγάλη αντιπροσωπία εργατών πήγε στο Επισκοπείο της Καισαρείας, για να συναντήσει το Μ. Βασίλειο, Επίσκοπο Καισαρείας.
Να πώς περιγράφεται η σκηνή της συναντήσεως στην 110 επιστολή Βασιλείου προς τον Ύπαρχο Μόδεστο: «Ένα πρωί του κτύπησαν την πόρτα εργάτες από την περιοχή του Όρους Ταύρου της Καππαδοκίας. Τους άνοιξε ο διάκος. Τους έβαλε να περιμένουν για πολύ λίγο, κι ύστερα πέρασαν στο φτωχικό Γραφείο του Μ. Βασιλείου. Ήξεραν, ή μάλλον είχαν ακούσει, πως ο σπουδαίος Αρχιεπίσκοπος ζούσε φτωχικά…Μα όχι κι έτσι…αυτό ήταν απίστευτο…Και τους έκαμε, μάλιστα, να είναι συνετότεροι σε ό,τι θα του ζητούσαν. Δεν ήταν μικρότερο και το ξάφνιασμα του Βασιλείου. Εργάτες από τον Ταύρο…Ναι, ήξερε, βέβαια, ότι εκεί δούλευαν μεταλλεία σιδήρου. Αλλά, τι ζητούσαν οι άνθρωποι με τα τίμια ροζιασμένα χέρια;». «Μας εγκατέλειψαν όλοι, άγιε πάτερ», του είπαν. «Εμείς δουλεύουμε για το σίδερο του Κράτους και το Κράτος κοιτάζει να μας ξεκάνει με βαρείς φόρους. Δεν μπορούμε…Θα εγκαταλείψουμε τα μεταλλεία μας –τα δούλευαν μόνοι τους- κι ας έλθουν άλλοι. Δεν ζητούμε πολλά, πάτερ, να λιγοστέψουν τον φόρο που βάζουνε στον σίδηρο που βγάζουμε». Ο Βασίλειος συγκινήθηκε πολύ, κι έγραψε την παραπάνω 110 επιστολή, από την οποία πληροφορούμαστε το γεγονός. Τον παρακαλεί και τον ικετεύει σχεδόν γονατιστός να βοηθήσει τους τίμιους εργάτες, που, τελικά, πέτυχαν το ζητούμενο. Το κύριο επιχείρημά του ο κίνδυνος μειώσεως και καταστροφής της παραγωγής υπό το βάρος της φορολογίας. Οπότε δε θα ζημιωθούν μόνος οι Πολίτες αλλά και η Πολιτεία, η οποία δε θα βρει ικανή φορολογήσιμη ύλη. Αυτά μας θυμίζουν λίγο – πολύ τους σημερινούς καιρούς μας.

Παρόμοιες συγκλονιστικές περιπτώσεις, απαντούν και στη δράση των άλλων δύο, Γρηγορίου Θεολόγου και κυρία Ιωάννου Χρυσοστόμου.

IV. Διαπροσωπικές σχέσεις: Δεν ενδιαφέρονται μόνο οι Τρεις για τα πολύ ή λίγο γενικά θέματα των πατρίδων τους. Στρέφουν την προσοχή τους και για τα πολύ – πολύ προσωπικά θέματα των συμπατριωτών τους. Αναλίσκονται για τους συμπατριώτες τους. Και αυτό τους δίνει χαρά. Και μαζί, βέβαια, και κύρος μεταξύ των ανθρώπων. Επιμένουμε στην περίπτωση των συμπατριωτών, που έχει άμεση συνάρτηση με το θέμα μας. Κάποια παραδείγματα:

Ο Μ. Βασίλειος στέλνει συστατική επιστολή για κάποιο συμπατριώτη του προς Ύπαρχο Μόδεστο και του γράφει: «τους εκ της πατρίδος ημών αφικομένους συνίστησί σοι αυτό το της πατρίδος δίκαιον…και τον εγχειρίζοντα τοίνυν την επιστολήν τη κοσμιότητί σου…δέξου και ως πατριώτην». Εξάλλου, επαινεί το Μάγιστρο Σωφρόνιο για το πολύ ενδιαφέρον του προς την ιδιαιτέρα πατρίδα του. Του γράφει: «Και τις ούτω φιλόπολις, ος την ενεγκούσαν και θρεψαμένην πατρίδα ίσα γονεύσι τιμών, ως αυτός συ…» Επίσης, πολλές και συχνές εξυπηρετήσεις για πολλά πρόσωπα ζητούσε ο Βασίλειος με συστατικά σημειώματα από το Στρατηγό Αβούργιο. Αυτός ήταν γεννημένος στην Καππαδοκία από πατέρα Γερμανό – Γότθο και μητέρα Ελληνίδα Καππαδόκισσα. Μία φορά του στέλνει το εξής χαρακτηριστικό συστατικό σημείωμα για κάποιο συμπατριώτη του: «Επειδή ουν έχων ήκει την επιστολήν παρ’ ημών, απέλθοι έχων α βούλεται παρά σου» «Επειδή, λοιπόν, έρχεται έχοντας επιστολή από μένα, ας φύγει έχοντας όσα θέλει από σένα».

Το αυτό πράττει και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος. Σε κάποια επιστολή του στο Μάγιστρο Σωφρόνιο του ζητεί να προστατεύσει κάποιο συμπατριώτη. Με το επιχείρημα ότι η πατρίδα είναι η κοινή μητέρα όλων των πατριωτών – συνανθρώπων μας. Του γράφει: «Μητέρα τιμάν, των οσίων, μήτηρ δε άλλη μεν άλλου˙ κοινή δε πάντων, πατρίς». Από τη συνάφεια του κειμένου διαφαίνεται ότι θεωρεί το Σωφρόνιο τούτον ως «της πατρίδος προστάτην», ως προστατεύοντα και εξυπηρετούντα τους συμπατριώτες του, χωρίς να βλάπτει άλλους.

Στην ίδια γραμμή, και πιο πονεμένα, ο Ιωάννης Χρυσόστομος. Ως γνωστό, ένα μεγάλο μέρος της ζωής του πέρασε στην εξορία, στον Πόντο, στην Αρμενία και στη Γεωργία. Από τους τόπους της εξορίας του και των κακουχιών του έστελνε μηνύματα συμπαραστάσεως στους συμπολίτες του Αντιοχείς Συρίους. Μέσα από τα κείμενά του αυτά βλέπει ο προσεκτικός αναγνώστης τον πόνο για την έλλειψη της πατρίδος και των συμπατριωτών του. Τους καλοτύχιζε και τους υμνούσε, σε σύγκριση με τον ίδιο, που ήταν αναγκασμένος να ζει σε εξορία και σε φυγή και σε προσφυγιά. Που τη ζούμε και σήμερα στα δυστυχισμένα πρόσωπα άλλων συνανθρώπων μας, πάλι, κατά κακή συγκυρία, από την πατρίδα του Χρυσοστόμου, τη Συρία.

Μετά από όλα τα παραπάνω αναλυθέντα και περιγραφέντα, βάσει των πηγών, μπορούμε να κάμουμε κάποιες συμπερασματικές εκτιμήσεις.

1) Για την Ελληνική σκέψη και φιλοσοφία περί φιλοπατρίας και κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής, είτε την θύραθεν είτε και τη βιβλική, που απηχούσε και τις ιδέες των Τριών Ιεραρχών, όπως είδαμε, δεν υπάρχει γλυκύτερο και πολυτιμότερο αγαθό από την πατρίδα˙ ακόμη και η υγεία υποχωρεί στην περίπτωσή μας. Κατά τον Πλάτωνα «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστί η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρά Θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσιν». Και ο τραγικός Σοφοκλής: «Και μείζον όστις αντί της αυτού πάτρας φίλον νομίζει, τούτον ουδαμώς λέγων».

2) Οι Τρεις Ιεράρχες, επόμενοι των ανωτέρω Αρχών, εδίδασκαν και πρακτικοποιούσαν την προς την πατρίδα ιδιαίτερη αγάπη τους. Ενδιαφέρονται ποικιλοτρόπως γι’ αυτήν και τη συναφή μ’ αυτήν κληρονομιά και παράδοση. Μόνον χάρι της επουράνιας πατρίδος εθυσίαζαν αυτήν. Αυτού του είδους η φιλοπατρία, του ελληνοορθοδόξου ήθους και έθους, δεν οδηγεί σε εχθρότητα προς άλλους, και μάλιστα και γειτονικούς ή συνοίκους λαούς. Ο εθνοφυλετισμός και ο ρατσισμός είναι ξένος προς την ελληνοορθόδοξη αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια αλλά και προς την Ορθόδοξη Χριστιανική συνείδηση και διδασκαλία. Απόδειξη μεγάλη των ημερών μας η περίθαλψη προς τους συμπαθείς Συρίους και άλλους Πρόσφυγες στη Νησιωτική Ελλάδα, προς τα παράλια της Μ.Ασίας.

3) Αντίθετα, ο κίνδυνος υφίσταται από τον επιθετικό διεθνισμό – ιμπεριαλισμό και το νεοφανή ευρωπαϊκό φυλετισμό και τον ανατολικό μουσουλμανικό εξτρεμισμό, σουνιτικού, νεοοθωμανικού, κυρίως, Κλάδου. Οι «ισμοί» αυτοί συνιστούν άρνηση των καθαρών Αρχών της πατρίδος και της πολιτιστικής και της εθνικής κληρονομιάς της και της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής, όπως μας τη δίδαξαν και εβίωσαν και μας την παρέδωσαν οι Τρεις Ιεράρχες μας, τιμώμενοι απόψε εδώ. Προστάτες των γραμμάτων και των πνευματικών και κοινωνικών επιτευγμάτων. Ύποπτες θεωρίες και πράξεις πάντα υφέρπουν. Αποβλέπουν στη διάσπαση των δεσμών της πατρίδος και της κοινωνίας μας προς το παρελθόν, προς το παρόν και προς το μέλλον. Και απεργάζονται ή προσδοκούν την αποκοπή από τις ρίζες μας, είτε έσωθεν, είτε έξωθεν. Το χειρότερο είναι το «έσωθεν», από κακία ή άγνοια ή τάχα «εξυπνάδα» και «προοδευτισμό».

4) Σήμερα, δημιουργούνται και αναπτύσσονται νέοι μεγάλοι συνασπισμοί κρατών και λαών και νέα διεθνή τάξη πραγμάτων κυοφορείται γύρω μας. Συγχρόνως, διασπώνται βίαια και αλληλοσπαράσσονται άλλοι μικρότεροι Λαοί και οι Πατρίδες και οι Κοινωνίες τους, πάλι γύρω μας. Γι’ αυτό, περισσότερο, παρά ποτέ και άλλοτε, μας χρειάζεται η εθνική – πατριωτική κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη, στη βάση της παραδόσεώς μας και της φιλοσοφίας μας. Που από τη φύση τους εμπεριέχουν τα σπέρματα και των συντηρητικών αλλά και των προοδευτικών Ιδεών και Αρχών, και ποτέ της οπισθοδρομήσεως. Άκριτα και επιπόλαια κάποιοι αρέσκονται να διχάζουν την πατρίδα και την κοινωνία, την πολιτεία και τους πολίτες˙ μεταξύ του «οπισθοδρομικού» για τους άλλους και του «προοδευτικού» για μας. Είναι μυωπάζοντες. Η παράδοση και η ζωή μας, η πατρίδα μας και η κοινωνία μας συνιστούν γόνιμη διάσταση εντός της νέας ευρωπαϊκής πραγματικότητος των Λαών, του πολιτισμού, της αλληλεγγύης και της συνοχής. Η ελληνική Οικουμένη, η χριστιανική Οικουμένη˙ αυτήν υπηρέτησαν οι Ιεράρχες μας και αυτή μας διδάσκουν, διαχρονικά.

Το παραπάνω είναι πραγματοποιηθείσα ομιλία από τον Καθηγητή κ. Αθανάσιο Αγγελόπουλο, στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Καστορίας προς τιμήν των εκπαιδευτικών της Επαρχίας Καστοριάς

3. Ο Πρόεδρος παρέστη στην κοπή της βασιλόπιτας του Συλλόγου Πελοποννησίων Θεσσαλονίκης <<Ο Κολοκοτρώνης>>. Πρόεδρος ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Αντ. Γυφτόπουλος. Φωτ. υλικό.

002
008 010

007 011

Δράσεις Ι.Ε.Θ.Π. Οκτώβριος 2015

  1. Στις 8 Οκτ. έλαβε χώρα το 125ον Διοικητικό Συμβούλιο, το πρώτο του νέου ακαδημαϊκού έτους 2015-2016, για τον προγραμματισμό της νέας χρονιάς.

 

      2. Μεταξύ 23 και 30 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε αποστολή 30μελής στο Μυστρά, στην Μονεμβασιά, στο Γεράκι, στα Κύθηρα, στην Αρχαία Σπάρτη και Μεσσήνη και στην Λακωνική και Μεσσηνιακή Μάνη.

 

α. Φωτογραφικό υλικό από τον Μυστρά

100_4965 100_4964 100_4962 036

034

Αγία Σοφία Μυστρά. Εδώ στέφθηκε Αυτοκράτορας Βυζαντίου ο Κων/νος Παλαιολόγος (+ 1453, 29 Μαΐου ).

033 032 031

 

 

β. Φωτογραφικό υλικό από την Μονεμβασιά

μονεμβ1 μονεμβ2 μονεμβ3 μονεμβ4 μονεμβ5 μονεμβ6 μονεμβ7

γ. Φωτογραφικό υλικό από την Επίσκεψη στον Μητροπολίτη Μονεμβασιάς και Σπάρτης Ευστάθιο στον Εσπερινό για τον Άγιο Δημήτριο, στις 25 Οκτ, στην κωμόπολη Παπαδιάνικα

100_5114

100_5117
δ. Φωτογραφικό υλικό από την επίσκεψη στο Γεράκι Λακωνίας

 

045

Έμπροσθεν του Βυζαντινού Ι. Ναού Ιω. Χρυστοστόμου, του 12ου αι.

044

Η είσοδος του Ναού

 

042

Εντοιχισμένο τμήμα στην είσοδο του Ναού αριστερά. Διατάγματος Διοκλητιανού σχετικού με την τότε φορολογική πολιτική για τις τιμές των αγαθών.

046 050 051 053 055
100_5081

γερακι

DIGITAL CAMERA

Στο σπίτι της κ. Κρητικού

 

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

 

ε. Φωτογραφικό υλικό από την Αρχαία Σπάρτη

027

028

Αρχαιολογικό Μουσείο

 

στ. Φωτογραφικό υλικό από το Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης και το Μουσείο της Ελιάς στην Σπάρτη

100_5028

Μουσείο Ελιάς

100_5060 100_5061 100_5029 100_5024

ελιας1 ελιας2 ελιας3 ελιας4

ζ. Φωτογραφικό υλικό από τα Κύθηρα

100_5268 065 100_5196 100_5199 100_5200 100_5202 2015-10-27 12.19.04

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

 

η. Φωτογραφικό υλικό από την Αρχαία Μεσσήνη, τις Πύλες Αρσινόης και την Αρκαδική Πύλη

107

Στον αρχαιολογικό χώρο της Μεσσήνης.

100_5350 100_5353 100_5355 100_5357 100_5358

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

θ. Φωτογραφικό υλικό από την Μάνη.

 

 

102

072

Αρεόπολη.

069

DIGITAL CAMERA

073

069

 

090

Στο Σπήλαιο του Δηρού.

 

100_5303

 

 

  1. Έγγραφα και δημοσιεύματα επίκαιρα

 

α.  Η αντίδραση του Προέδρου της Κομισιόν της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γιούγκερ  στις Βρυξέλλες για το Ψήφισμα-Παρέμβαση του Ιδρύματος με θέμα τους διωγμούς Χριστιανών στην Εγγύς και Μέση Ανατολή και Β. Αφρική.

ξθνγερ

β. Έγγραφα για το ίδιο Ψήφισμα.

Αλεξανδρείας

σπαρτης ευσταθιος

Μεσσηνιας Χρυσοστομπς

Δραμας Παυλος Βαρναβας

4. Παρέμβαση του Ιδρύματος στα «Σύμφωνα Συμβιώσεως» κατόπιν παρακλήσεως της Ιεράς Συνόδου.

ΣΣπροςμακ ΣΣπροςμακ2 ΣΣπροςμακ3 ΣΣπροςμακ4 ΣΣπροςμακ5 ΣΣπροςμακ6

 

 

Γνωμοδοτικό Σημείωμα

 

Στο ισχύον Σύνταγμα δεν υπάρχει σχετική συνταγματική υποχρέωση που να απαγορεύει στον κοινό Νομοθέτη να προβεί σε ρύθμιση της ελεύθερης συμβίωσης. Κατά μία άποψη που φέρεται να είναι η κρατούσα δεν υπάρχει ούτε καν απαγόρευση γι’ αυτό (βλ. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη, Οικ. Δίκαιο Ι επ., αντ. Παντελίδου Εφ Α Δ1/2008/388).

Παρά ταύτα όμως, υπό την πίεση διαφόρων κοινωνικών ομάδων, των <<νέων>> αντιλήψεων για ανεκτικότητα της Κοινωνίας σε πράγματι υφιστάμενες σχέσεις ελεύθερης συμβίωσης ομοφύλων ή ετεροφύλων ατόμων και κυρίως από το γεγονός ότι οι περισσότερες Ευρωπαϊκές Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εισαγάγει σχετικές ρυθμίσεις, ο Έλληνας νομοθέτης με το Ν. 3719/2008 ρύθμισε μια <<εναλλακτική μορφή οικογενείας>>.

Το παραπάνω νομοθέτημα, που είναι γνωστό ως <<σύμφωνο συμβίωσης>>, αφορούσε αρχικά μόνο ετερόφυλα ζευγάρια με την αιτιολογία ότι αυτές οι συμβιώσεις δεν προσκρούουν στα χρηστά ήθη και ότι προστατεύονται από το Σύνταγμα στα άρθρα 21§1, 5§1 και στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του ανθρώπου ( ΕΣΔΑ ), αφού με αυτά προστατεύεται και η οικογένεια, χωρίς γάμο.

Έτσι, όμως, επήλθε μια ακόμη <<ρωγμή>> στο Οικογενειακό μας Δίκαιο, που θα μπορούσε εύκολα να είχε αποφευχθεί, αν ο Νομοθέτης μπορούσε και έπρεπε να αναλογισθεί τις αρνητικές συνέπειες που αυτή η ρύθμιση θα επέφερε στο Δικαιικό μας Σύστημα στην Ελληνική Κοινωνία. που, κατά την γνώμη μου, δεν ήταν ακόμη ώριμη να δεχθεί τέτοιες αντιλήψεις, που κλονίζουν το θεσμό του γάμου, ο οποίος είναι αναντικατάστατος και αντιστρατεύεται ευθέως  στην Ορθόδοξη πίστη των Ελλήνων.

Έτσι όμως δόθηκε ένα νομικό όπλο στα ομόφυλα ζευγάρια να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( ΕΔΑΔ ) και να ζητήσουν και πετύχουν ευνοϊκές για αυτούς αποφάσεις, με τις οποίες καταδικάζεται η Ελλάδα σε καταβολές αποζημιώσεων που θα μπορούσε να αποφύγει.

Άμεση συνέπεια αυτών ήταν ο Νομοθέτης με πρόσφατο Νομοσχέδιο να επεκτείνει και ως προς αυτούς ( τους ομόφυλους ) το Σύμφωνο Συμβίωσης με κάποιες εξαιρέσεις, όπως π.χ., την απαγόρευση υιοθεσίας.

Βέβαια, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αναλογιζόμενο τις βέβαιες αντιδράσεις τόσο της Επίσημης Εκκλησίας ( βλ. την από 12.6.2015 επιστολή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης και την από 18.6.2015 απάντηση αυτού ), όσο και της εν γένει Κοινωνίας, προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.

Δηλαδή, από τη μία αναγνωρίζοντας ότι ο γάμος και η οικογένεια, όπως υφίστανται, παραμένουν θεσμοί αναντικατάστατοι, και από την άλλη προσπαθώντας να ακροβατήσει, θεσμοθετώντας <<ακραίες>> μορφές σχέσης, χωρίς, όπως ήδη ειπώθηκε, να είναι έτοιμη προς τούτο η Ελληνική Κοινωνία.

Άραγε, οι συντάκτες του σχετικού νομοσχεδίου αντιλαμβάνονται τις <<διαλυτικές συνέπειες>> των όσων νομοθετούν και μάλιστα με την επίκληση του <<εκσυγχρονισμού>> της οικογένειας και του γάμου, όπως διαπλάστηκαν διά μέσου των αιώνων και κανένα υποκατάστατό τους δεν μπορεί να αντικαταστήσει.

Γράφοντας αυτές τις λίγες γραμμές διακατέχομαι από έντονο προβληματισμό για το που μας οδηγούν και οδηγούμαστε; Άραγε, όλοι εμείς, που επιμένουμε σθεναρά να υπηρετούμε κάποιες ιδέες που μας κράτησαν ζωντανούς στη σημερινή <<βαρβαρότητα>> και στην επιχειρούμενη σύγχυση των ιδεών, που σκοπίμως καλλιεργείται από ορισμένα κέντρα, θα θεωρηθούμε και πάλι από τους <<προοδευτικούς>> ως <<συντηρητικοί τυπολάτρες>>, γιατί υπερασπιζόμαστε ακριβώς τα αυτονόητα σε τούτη τη Χώρα, όπου κάποιοι νομίζουν ότι, αλλάζοντας την έννοια λέξεων, που όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνουν κυριολεκτικά, με άλλες <<ευγενικές ονομασίες>>, θα επιτύχουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα˙  Ενώ κατά βάθος ξέρουν και οι ίδιοι πως το Δίκαιο και η Ηθική, όπως εκφράζονται από την πλειοψηφία της Κοινωνίας, είναι στην πλευρά μας;

Κοντολογής, για το παραπάνω κρίσιμο θέμα, όπως και για άλλα που δεν είναι του παρόντος, δεν θα έπρεπε ο κυρίαρχος λαός να δώσει την απάντησή του με σχετικό Δημοψήφισμα, ώστε να αρθεί κάθε αμφισβήτηση ή αυτό ακριβώς είναι που ‘’φοβούνται’’ οι νομοθετούντες;

 

 

Αθαν. Τύμπας

Επ. Πρόεδρος  Εφετών

Επ. Μέλος Ι.Ε.Θ.Π.

 

 

Σεπτέμβριος   2015

 

ΣΣκαλ1 ΣΣκαλ2 ΣΣκαλ3

 

1.4.Παρασκευο 2.4 3.4 4.4

5. Άρθρο Γ. Λεονταρίτη για το  εκτός τόπου, χρόνου και τρόπου θέμα περί το μάθημα των θρησκευτικών.

Λεονταριτης

6. Γενοκτονία ή Εθνοκάθαρση των Ρωμιών του Πόντου; Απάντηση στον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Φίλη.

61 62 67 689 61011 61213 61415 61617 61819 62021 62223 62425 62627 62829 63031 63233 63435 63637 638

7. Μια νέα έκδοση του Ιδρύματος

71 72 73 745 76

014

Σεπτέμβριος 2015. Ψήφισμα – Παρέμβαση στην Ελληνική και Διεθνή Κοινή Γνώμη

Θέμα: Οι σημερινοί διωγμοί των Χριστιανών στην Εγγύς και Μ.Ανατολή και στην Β.Αφρική. Το χρέος της Διεθνούς Κοινότητας, Πολιτικής και Θρησκευτικής.

 

Ομόφωνη Απόφαση Διοικητικού Συμβουλίου Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού – Καριπείου Μελάθρου Θεσσαλονίκης (Συνεδρία 124, της 4ης Ιουνίου 2015).

1. Σημερινά πειστήρια

 i. Η Διεθνής Κοινότητα και, ιδία, η Ελληνική Κοινή Γνώμη είναι παρατηρητές εναγώνιοι βιαίων αλλαγών στον «γεωπολιτικό χάρτη» της καθ’ ημάς Ανατολής, επί τριετία ήδη. Οι βιαιότητες συνεπάγονται de facto αλλοιώσεις στο «θρησκευτικό χάρτη» της. Πλήττονται ιστορικοί Θεσμοί, Επαρχίες, Κοινότητες, Ιδρύματα, Ναοί, Μονές και Ι.Προσκυνήματα αυτοχθόνων Χριστιανών διαφόρων δογμάτων, κύρια Ελληνοορθοδόξων, Ασσυρίων και Αιγυπτίων Κοπτών Χριστιανών, π.χ. Ελληνοορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας στη Συρία και στο Ιράκ, Ελληνοορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας (Λιβύη), Πατριαρχείο Κοπτών στην Αίγυπτο και αλλού της Αφρικής.

ii.Κείνται οι εδώ Χριστιανικές Κοινότητες υπό τον ενσυνείδητο διωγμό του ισλαμικού εξτρεμισμού, σουνιτικής εκδοχής και παραδοχής. Το γεγονός, αναλυόμενο, συνιστά μορφή θρησκευτικής γενοκτονίας, μείζονος ηθικής σημασίας και από εκείνη της φυλετικής γενοκτονίας. Οι Τζιχαντιστές, ως κήρυκες, «λόγω και έργω», του τζιχάντ (τζιχάντ = ιερός πόλεμος, κατά το Κοράνι), επικαλούνται, προς αιτιολόγηση των βιαίων δράσεών τους, τις, κατ’ αυτούς, εντολές του Κορανίου για, επί λέξει, «αποκεφαλισμό όλων των απίστων». Συνεκδοχικά, είναι ιερό καθήκον τους και η εξαφάνιση από προσώπου γης των θρησκευτικών μνημείων λατρείας, ιστορίας, τέχνης και πολιτισμού των «απίστων», π.χ. ανατίναξη της Εκκλησίας της Παρθένου Μαρίας σε ασσυριακή κοινότητα και της Καθολικής Μονής Αγίου Ιουλιανού στο Χομς της Συρίας, τοποθετώντας εκρηκτικά ή πλήρης καταστροφή της Ορθοδόξου Μονής της Αγίας Θέκλας στο χωριό Μαλούλα, κάποια χιλιόμετρα έξω από τη Δαμασκό, του 4ου μ.Χ. αιώνα. Εδώ οι κάτοικοι μιλούν την αραβική και αραμαϊκή με τον αρχαιότυπό της˙ ή ο λεηλατημένος Ναός του Αγ.Γεωργίου Τριπόλεως της Λιβύης˙ ή άλλοι πυρπολημένοι Ναοί Ορθοδόξων Χριστιανών.

iii. Τις, ακραίας ερμηνείας μέχρι παρερμηνείας, θέσεις αυτές πρακτικοποιούν -νέοι άνθρωποι αυτοί, δυστυχώς- in citu σε συνεχόμενα γεωγραφικά διαμερίσματα στο Ιράκ και στη Συρία (αποκαλούν την Οργάνωσή τους Ισλαμικό Κράτος), στην Αίγυπτο, όπου και η Χερσόνησος του Σινά, στη Λιβύη. Εκπρόσωποί τους, εκπαιδευμένοι πνευματικά και πολεμικά, εμφανίζονται, σποραδικά, και αλλού της Υφηλίου. Κύρια δρουν στην Ευρώπη δια των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία, η Μάλτα, η Ισπανία και η Γαλλία είναι τα φυσικά περάσματά τους. Κύρια, η Ελλάδα και η Ιταλία.

Εκμεταλλεύονται τη γεωγραφική γειτνίαση και το ανωτέρας ποιότητος πολιτισμού Ευρωπαϊκό περιβάλλον. Ελκύουν ειδικά τις ροές αυτές το οργανωμένο στην Ευρώπη μουσουλμανικό στοιχείο -ένα μέρος αυτών διαθέτει ήδη συγγενικούς δεσμούς εδώ- και η υπεράγαν ουδετερότητα Κρατών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ως Λαϊκών Κρατών, έναντι των Αρχών της Χριστιανικής Ευρώπης του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης. Οι Χριστιανικές -μοναδικές- αρετές «αγαπάτε αλλήλους» και «τους εχθρούς υμών» εξοργίζουν «έργω» κατά των Χριστιανών τους Τζιχαντιστές. Εν τω μεταξύ, το επίσημο ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα αδιαφορεί γι’ αυτές. Είναι, προφανώς, απασχολημένο με σοβαρότερα θέματα: αυτά της νομισματικής ιδεολογίας και πρακτικής του ευρώ.

iv. Φυσικά, δεν εξαιρούνται από τις βίαιες πράξεις των Τζιχαντιστών και αντίθετοι προς αυτούς, ως καθαρούς – ακραίους σουνίτες, άλλοι μετριοπαθείς κλάδοι πιστών του Ισλάμ ή οπαδοί αρχαίων συγκριτιστικών θρησκευτικών αντιλήψεων. Προς αυτούς, μάλιστα, φέρονται με ιδιάζουσα σκληρότητα, πριν τον αποκεφαλισμό τους, π.χ. Σιίτες, Αλεβήδες, Δρούζοι, Μπεκτασήδες, Κούρδοι θρησκευόμενοι, Γιαζίτζι κ.α.

2. Ιστορική αλληλουχία

i. Τα σημερινά γεγονότα έχουν πανομοιότυπη ιστορική αλληλουχία προς εκείνα, υπό άλλες γεωπολιτικές συνθήκες, των τελών του 19ου και των αρχών και μέσων του 20ου αιώνα. Σημαδιακές χρονολογίες: 1860, 1882 (Έλληνες Αλεξάνδρειας και Καϊρου), 1915-1918, 1922-1923, 1939, 1955, 1965, 1974 (Ρωμιοί, Ασσύριοι, Εβραίοι, Αρμένιοι, Κύπριοι κ.α.). Γεωγραφικά επίκεντρα τότε, συνορεύοντα με τα σημερινά: Μ.Ασία, Πόντος, Κωνσταντινούπολη, Θράκη, Κύπρος και Φυσική Συρία (σημ. Συρία, Λίβανος, Παλαιστίνη, Υπεριορδανία). Η Συρία μνημονεύεται εδώ, λόγω της εκείθεν προσφυγικής επικαιρότητος. Η Συρία τότε φιλοξενούσε ανθούσες Ελληνοορθόδοξες Κοινότητες στην Αλεξανδρέττα, στη Βηρυττό, στο Χαλέπι, στη Δαμασκό. Αυτές ετύγχαναν της προστασίας των Σύρων, ιδίως όταν υποδέχονταν προσφυγικά κύματα από τα μόλις προμνημονευθέντα γεωγραφικά διαμερίσματα, από το 1915 κ.ε.

ii. Υπαίτιος της τραγωδίας εκείνης υπήρξε ο ισλαμικός, σουνιτικού τύπου, εξτρεμισμός στο νεοϊδρυθέν κράτος της Τουρκίας. Θύματα τραγικά υπήρξαν οι αυτόχθονες -μετέπειτα προσφυγικές, όσες επέζησαν- Χριστιανικές Κοινότητες Ρωμιών, Αρμενίων, Ασσυρίων και άλλων πρωτοχριστιανικών καταλοίπων-ομάδων, όπως και εβραϊκές Κοινότητες.

iii. Ο θρησκευτικός εκείνος εξτρεμισμός, υπό την επίσημη του Κράτους ιδεολογία τότε του Νεοτουρκισμού, επανεμφανίζεται, δυστυχώς, ο ίδιος και σήμερα, με άλλα διεθνή και τοπικά χαρακτηριστικά. Είναι αυτά των Τζιχαντιστών Σουνιτών, υπό την ευρύτερη προστασία, πέραν των άλλων, της νεοοθωμανικής ιδεολογίας και θεωρίας, δηλ. της ενότητος Λαών και Κρατών και επιτοπίων πολιτισμών στη βάση του Ισλάμ, με ηγέτιδα κεντρική και περιφερειακή συνεκτική δύναμη μια νεοοθωμανική Τουρκία.

3. Τα αίτια των σημερινών διωγμών των Χριστιανών

i. Σύμφωνα με το διεθνή οργανισμό «OPEN DOORS», στην τελευταία ετήσια έκθεση του World Watch List – WWL 2015, η κύρια αιτία διωγμών των Χριστιανών παγκοσμίως είναι ο ισλαμικός εξτρεμισμός. Συνιστά αυτός την κυρίαρχη θρησκευτική ιδεολογία στις 40 από τις 50 πιο επικίνδυνες χώρες για Χριστιανούς (π.χ. Ιράκ, Συρία, Αίγυπτος, Λιβύη, Κένυα, Νιγηρία, Αιθιοπία, Σομαλία, Υποσαχάρια Αφρική).

ii. Εφέτος, κατά την WWL 2015, στον Κατάλογο των 50 πλέον εχθρικών Κρατών για Χριστιανούς, προστέθηκε, δυστυχώς, και η Τουρκία. Κατέχει η Χώρα αυτή την 41η θέση. Κυρίαρχη ισλαμική ιδεολογία εδώ είναι αυτή του σουνιτισμού. Το 90% περίπου του όλου πληθυσμού τουρκικής, κύρια, φυλής είναι Σουνίτες. Υφίστανται και 40 άλλες μουσουλμανικές παραφυάδες, ολιγάριθμες ή πολυάριθμες, φανερές ή κρυφές, κατά ηλεγμένες τουρκικές έρευνες, καταγεγραμμένες στα επίσημα πρακτικά της Εθνοσυνελεύσεως, επί πρωθυπουργίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

iii. Επίσημοι εκφραστές του σουνιτισμού στην Τουρκία, τα τελευταία δέκα χρόνια, είναι οι δύο επικεφαλής του μέχρι πρότινος πανίσχυρου κυβερνώντος Κόμματος, ο Πρόεδρος της Χώρας Ρ.Τ.Ερδογάν και ο Υπουργός Εξωτερικών, τώρα Πρωθυπουργός Υπηρεσιακός, Καθηγητής Α.Νταβούτογλου. Είναι οι δύο αυτοί εισηγητές και εκτελεστές του ιδεολογήματος, της θεωρίας του νεοοθωμανισμού. Πεδίο εφαρμογής η Ανατολή (Ασία, Αφρική, Εγγύς και Μέση Ανατολή) και η Νοτιοανατολική Ευρώπη, τα «Οθωμανικά Βαλκάνια». Εδώ, μάλιστα, για λόγους συμβολικούς οθωμανικής παρουσίας και κληρονομιάς επί 400 χρόνια (περίοδος τυραννίας και απανθρωπιάς έναντι των επιτοπίων χριστιανικών Ορθοδόξων και μη λαών) έχουν επιδοθεί στην ίδρυση νέων και στην ανακαίνιση ιστορικών τζαμιών και άλλων ιδρυμάτων, με ανάλογες δράσεις, όπως και στη μετατροπή Ορθοδόξων ιστορικών Ναών (π.χ. Αγία Σοφία Τραπεζούντος και Νικαίας) σε τζαμιά, προς αναβίωση της οθωμανικής αυτής μαρτυρίας. Το Ισλάμ στην υπηρεσία της εξωτερικής πολιτικής.

iv. Η αμφίσημη πολιτική της σημερινής Τουρκίας, στην αρχή της σουνιτικής νεοοθωμανικής ιδεολογίας, εξέθρεψε ή ενίσχυσε, σύμφωνα με επίσημα πειστήρια ειδικών ερευνητών και αναλυτών, το κίνημα του Τζιχάντ στο Ιράκ και στη Συρία και στην Αίγυπτο και στη Λιβύη με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Σκοπός; Η αποδυνάμωση των Αλεβιτών μουσουλμάνων της Συρίας προς επαύξηση της σφαίρας περιφερειακής επιρροής και, βέβαια, κατ’ εξοχήν ο άμεσος έλεγχος των τριών συνεχομένων γεωγραφικά συμπαγών αυτονόμων Κουρδικών Καντονίων της Συρίας (Αφρίν, Κομπάνι, Τζαζίρα στην περιοχή Ροζάβα). Κείνται στα άμεσα σύνορα προς Τουρκία και προς Ιρακινό Κουρδιστάν. Εξάλλου, είναι δεδομένο το πολιτικό-θρησκευτικό κίνημα των Κούρδων εντός Τουρκίας. Όπου διαβιούν περί τα 30 εκατομμύρια Κούρδοι, το μισό περίπου του όλου πληθυσμού της Χώρας, με πρωτεύουσα το Ντιγιάρμπακιρ, στη Νοτιοανατολική Τουρκία. Δηλαδή, στα άμεσα σύνορα με το Ιρακινό και Συριακό Κουρδιστάν. Περί τα 5 εκατομμύρια και πλέον Κούρδοι, με διάφορες αιτίες, έχουν εγκατασταθεί, κατά καιρούς, στη Μείζονα Κωνσταντινούπολη.

v. Αποτέλεσμα του παντοειδούς και ανομοιογενούς αυτού μείγματος είναι η νέα τραγωδία ανθρώπων, εξαιτίας της πολιτικής και στρατιωτικής αστάθειας στο τρίγωνο Τουρκία – Ιράκ – Συρία. Οι προεκτάσεις εντός των τριών αυτών επισήμων κρατικών οντοτήτων και κύρια στα αστικά κέντρα, όπου υπερτερεί το Κουρδικό στοιχείο ή έχει δυναμική παρουσία, αλλά και πέραν αυτών, είναι κλιμακωτές και ανεξέλεγκτες. Συνέπεια άμεση νέα προσφυγικά κύματα και νέες διώξεις. Θύματα είναι και πάλι Χριστιανικές Κοινότητες, μεταξύ πολλών άλλων μετριοπαθών μουσουλμανικών Κοινοτήτων. Ο «Χριστιανικός Χάρτης» εδώ αλλοιώνεται, επιπλέον, εις βάρος των Χριστιανών αυτοχθόνων κατοίκων. Τα εναπομείναντα ίχνη Χριστιανικών Εστιών βαίνουν προς εξαφάνιση, σχεδόν. Η εξέλιξη αυτή είναι ευκταία για το ακραίο-καθαρό Ισλάμ, ιδίως για το Σουνιτικό, λόγω προϊστορίας και πλειοψηφίας. Άρα, η κατάσταση θεωρείται δύσκολα αναστρέψιμη, παρεκτός ενός εκτάκτου γεγονότος, ούτως ώστε ο Χριστιανισμός εδώ να μην είναι αντικείμενο πλέον μόνο της ιστορικής έρευνας αλλά και ζώσα μαρτυρία.

4. Οι επιπτώσεις στη ζωή των Πρεσβυγενών Ελληνοορθοδόξων Πατριαρχείων της Ανατολής με τις Επαρχίες, τις Κοινότητες, τα Ιδρύματα και τα Ι.Προσκυνήματά τους

 

i. Τα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της «καθ’ ημάς» Ανατολής είναι 4: Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Μνημονευτέα, επίσης, η Αυτόνομος Αρχιεπισκοπή Θεοβαδίστου Όρους Σινά, με κέντρο την ιστορική Ι.Μονή Αγ.Αικατερίνης του Σινά. Συνιστούν οι θεσμοί αυτοί τις αρχαιότερες κοιτίδες Χριστιανισμού στην Ανατολή. Συνιστούν ζωντανούς οργανισμούς-μάρτυρες της Οικουμενικής Χριστιανικής Ιστορίας και Κληρονομιάς, μοναδικού πνεύματος και πολιτισμού.

ii. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στην τοπική, εντός της Τουρκίας, δικαιοδοσία του περιλαμβάνει σε Επαρχίες, Κοινότητες, Ιδρύματα και Ι.Προσκυνήματα ό,τι απέμεινε ή παλινορθώθηκε μετά τις χρονιές δοκιμασίας μεγάλης 1922, 1923, 1939, 1955, 1965 κ.ε. Θυμίζουν αυτές μαύρες ιστορικές σελίδες όχι μόνο φυλετικής αλλά κύρια και θρησκευτικής γενοκτονίας. Θύματα, πέραν των Αρμενίων, Ασσυρίων, Εβραίων κλπ., υπήρξαν περί τα δύο εκατομμύρια αυτόχθονες Ρωμιοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Στη Νομαρχία Κωνσταντινουπόλεως, π.χ., διαβιούσαν στις αρχές της δεκαετίας του ’50 (1950-1955) περί τις διακόσιες χιλιάδες.

Δυστυχώς, οι συγκυρίες του σήμερα, εδώ, των προμνημονευθέντων όλων δοθέντων, δε μπορούν να εκτιμηθούν ως οι καλλίτερες ακόμη και για τις μουσουλμανικές μετριοπαθείς συσσωματώσεις, πόσο μάλλον για τις μη μουσουλμανικές μειονότητες. Είναι οι διαβεβαιώσεις και τα προσήκοντα, ακόμα και πολύ αυστηρά, μέτρα του επίσημου Κράτους ικανά για μια εγγυημένη ασφάλεια και ελεύθερη άσκηση της πνευματικής αποστολής των εδώ; Το ευχόμαστε να είναι.

iii. Το συνορεύον προς το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως Ελληνοορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας στη Συρία, στο Ιράκ και στο Λίβανο κείται σε άμεσο κίνδυνο, λόγω εχθροπραξιών και του μουσουλμανικού εξτρεμισμού των Τζιχαντιστών, εντός της κανονικής δικαιοδοσίας του. Πολλές Επαρχίες και Κοινότητες έχουν διαλυθεί. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης διαμένει πρόσφυγας στη Βηρυττό του Λιβάνου, εγκαταλείψας την Έδρα του στη Δαμασκό. Η πρώτη ιστορική Έδρα του κείται στην Τουρκία˙ η Αντιόχεια. Οι Συροορθόδοξοι και ολίγοι Ελληνοορθόδοξοι, όπως και Χριστιανοί άλλων Δογμάτων μαζί με πολυπληθείς μετριοπαθείς μουσουλμάνους Αλεβήδες κ.α., πήραν το δρόμο της προσφυγιάς στο Λίβανο, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική κ.α. Ο Μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος του Πατριαρχείου Αντιοχείας και Μητροπολίτης άλλου Χριστιανικού Δόγματος, απαχθέντες από τους Τζιχαντιστές καθ’ οδόν προς τις έδρες τους, αγνοούνται εισέτι, επισήμως. Ιερά ιστορικά Προσκυνήματα-Μοναστήρια της Ορθοδοξίας έχουν εγκαταληφθεί ή καταστραφεί και πυρποληθεί ή υποστεί μεγάλες ζημιές. Οι μοναχικές Αδελφότητες ανδρών και γυναικών κείνται σε πλήρη ανασφάλεια, αποδεκατισμένες˙ ωσαύτως, οι κληρικοί. Ανυπολόγιστη και απερίγραπτη Χριστιανική, ανθρώπων και τόπων λατρείας, τραγωδία, συνέχεια εκείνης του 1922 κ.ε.˙ πολύ δυστυχώς.

iv. Στη γεωγραφική συνέχεια (Ισραήλ, Παλαιστίνη, Ιορδανία) κείται η τοπική δικαιοδοσία του Ελληνοορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Εδώ υπάρχει στοιχειώδης προσωρινή ηρεμία και αίσθηση ασφάλειας. Το σημερινό πρόβλημα του Πατριαρχείου αυτού καθ’ εαυτό είναι η εσωτερική της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος και του αραβοορθόδοξου Ποιμνίου του διαίρεση. Ένας Πατριάρχης είναι εν ενεργεία και ο προκάτοχός του σε ειρκτή εντός του κεντρικού Μοναστηριού – έδρας του Πατριαρχείου, υπαιτιότητι του εν ενεργεία Πατριάρχου, ως δεσμοφύλακός του. Επιπλέον, υφίσταται, ως μη ώφειλε, ακοινωνησία πνευματική στις σχέσεις των δύο Πατριαρχείων Αντιοχείας και Ιεροσολύμων για το ζήτημα της δικαιοδοσίας περί το Κατάρ, υπαιτιότητι του δευτέρου.

v. Επισφαλής είναι η κατάσταση στην Έρημο της Χερσονήσου του Σινά. Εδώ εδράζεται το Παγχριστιανικό Προσκύνημα – ιστορική Μονή της Αγ.Αικατερίνης. Ουδείς γνωρίζει εδώ τί τέξεται η επιούσα. Τα από καιρού εις καιρό έκτακτα δυσάρεστα περιστατικά με πρωταγωνιστές Τζιχαντιστές ή συνοδοιπόρους τους προοιωνίζουν απρόβλεπτες εξελίξεις. Οι Έλληνες μοναχοί και μοναχές, όσοι παραμένουν ακόμα εκεί, και η πέριξ της Μονής Κοινότητα των Βεδουίνων, που είναι οιονεί Ποίμνιο της μονής, ζουν περίοδο τρόμου. Βέβαια, η σημερινή Αιγυπτιακή Κυβέρνηση, αξιόπιστος εκφραστής των Αρχών του μετριοπαθούς Ισλάμ, λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα. Είναι όμως αυτά ικανά προς αποτροπή απευκταίου γεγονότος;

vi. Τέλος, στην περαιτέρω γεωγραφική προέκταση κείται το Ελληνοορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Αυτού δικαιοδοσία τοπική είναι όλη η Αφρικανική Ήπειρος. Ήδη, η Β.Αφρική (π.χ. Λιβύη με εμφανή εδώ τη δράση των Τζιχαντιστών) χειμάζεται θρησκευτικά. Έχει διαλυθεί de facto η εδώ Μητρόπολη Τριπόλεως. Ο Μητροπολίτης της Θεοφύλακτος και η Κοινότητα των Ελληνοορθοδόξων βρίσκονται ήδη πρόσφυγες, εκτός Λιβύης. Ναοί και Προσκυνήματα έχουν συληθεί και καταστραφεί. Πλην, και σ’ άλλα Κράτη της Ηπείρου αυτής η κατάσταση των Χριστιανών κατοίκων τους δεν είναι η καλλίτερη.

vii. Γενικό συμπέρασμα: Οι μνημονευθέντες Χριστιανικοί Θεσμοί καθόλου και στα επιμέρους βιώνουν, άμεσα ή έμμεσα, πλησίον ή μακρόθεν, τον καύσωνα του ισλαμικού εξτρεμισμού. Οι συνέπειες ανασφάλειας, διωγμού και προσφυγιάς απρόβλεπτες. Η επιβίωση στις ιστορικές έδρες τους ή ακόμη εντός των ορίων των τοπικών δικαιοδοσιών τους δοκιμάζεται, παντοιοτρόπως. Ένεκα όλων αυτών, αναδεικνύεται ο οφειλόμενος και εκδηλούμενος ήδη διεθνής Πολιτικός, Παγχριστιανικός, και δη Πανορθόδοξος, Προβληματισμός περί του τί και πώς δέον γενέσθαι.

5. Οι ευθύνες της διεθνούς πολιτικής και χριστιανικής Κοινότητος

 

i. Πολιτεία και Εκκλησία της Ελλάδος: Η Ελληνική Επικράτεια, στο πολυτάραχο και απρόβλεπτο περιγραφέν και αναλυθέν τοπίο, σύνορο μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, συνιστά όαση γεωπολιτικής σταθερότητος εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, παρά την οικονομική και νομισματική κρίση στην ίδια και στην Ευρωζώνη. Η Ελλάδα, πολιτικά και εκκλησιαστικά, αναδέχεται ιδιαίτερες ευθύνες πρωτοβουλιών και δράσεων προς επιτόπια υποστήριξη των πληγεισών Χριστιανικών Κοινοτήτων.

Σε πολιτικό επίπεδο οι σχέσεις Ελλάδος και πληττομένων Κρατών είναι λίγο ή πολύ καλές και παραγωγικές. Υφίστανται ιστορικοί δεσμοί. Με δικές της πρωτοβουλίες και σε συνεργασία με το διεθνή παράγοντα οφείλει η Πολιτεία την εκ του σύνεγγυς πρακτική συνδρομή και στήριξη, βάσει προγράμματος και σχεδίου. Οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές στη Χώρα από τη βορειο-ανατολική Νησιωτική Ελλάδα είναι απότοκος της έκρυθμης καταστάσεως στα Κράτη αυτά.

Η Εκκλησία της Ελλάδος, εξάλλου, διατηρεί μόνιμους διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας με τα Αδελφά Πρεσβυγενή Πατριαρχεία, συντρέχουσα πάντοτε στις χρείες τους. Σήμερα όμως επιβάλλεται κάτι περισσότερο να πράξει. Επείγει συντονισμένος προγραμματισμός μελέτης, αναλύσεως και δράσεων τόσο της Ι.Συνόδου, όσο και των Ι.Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος επιστηρίξεως των εκεί, αλλά και των Μητροπόλεων, υποδοχέων προσφύγων Μουσουλμάνων και Χριστιανών στη Νησιωτική Ελλάδα προς ανακούφισή των. Προς το παρόν, εθελοντές πολίτες και Μ.Κ.Ο. εξυπηρετούν εκεί τον ανθρώπινο πόνο, σύμφωνα με τις τηλεοπτικές ειδήσεις. Οι πρόσφυγες “εις αποκεφαλισμό των” από τους Τζιχαντιστές είναι “εικόνες Θεού” για τη Χριστιανική Ελλάδα και Ευρώπη. Το ίδιο έπραξε η ίδια Εκκλησία προς Βορρά έναντι του Σερβικού Λαού και του Πατριαρχείου Σερβίας και των Ιερών ιστορικών Προσκυνημάτων, πριν και μετά τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς στη Σερβία, λόγω του προβλήματος του Κοσσόβου.

ii. Το πανορθόδοξο Σύστημα Διοικήσεως και Ζωής: Η κατ’ Ανατολάς Ορθόδοξος Εκκλησία (9 Πατριαρχεία και 5 Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, εν συνόλω 14 Τοπικές Εκκλησίες), υπό το συντονιστικό ρόλο διακονίας της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, πλήττεται άμεσα και επικίνδυνα, λόγω γεωγραφίας, εύλογα. Εξού και το οφειλετικό χρέος αναδείξεως του σημερινού προβλήματος διεθνώς, με σαφείς και πειστικές και, όχι ευχολογικές, τεκμηριωμένες θέσεις. Παρότι κι εδώ υφέρπει εσωτερική δυσαρμονία σχέσεων, λόγω των, ως μη ώφειλε, προβληματικών, παλιών και νέων, εντάσεων διοικητικής υφής (π.χ. Μόσχα – Κωνσταντινούπολη, Κωνσταντινούπολη – Αθήνα, Ιεροσόλυμα – Αντιόχεια κλπ. άλλα).

Ασχέτως όμως τούτων, «των οικιών ημών εμπιπραμένων», επιβάλλεται εξανάσταση και εγρήγορση περί τις αρμόζουσες πράξεις και δράσεις λόγου, γραφίδος, συνεργασιών και παραστάσεων σε ανώτατο διεθνές επίπεδο προς υπεράσπιση των χριστιανικών Θεσμών, Αρχών και Αξιών στις πληττόμενες περιοχές. Αυτές χρήζουν εμπεριστατωμένης αρωγής από τη Διεθνή Κοινότητα. Μάλιστα, βαρύνει τη μερίδα εκείνη της Διεθνούς Κοινότητος, που άμεσα έχει εμπλακεί στην περιοχή (ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν, Σαουδαραβία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Τουρκία και άλλοι σύμμαχοί των), προς περιστολή του ανθρωπίνου κακού. Κάποιες από τις μνημονευθείσες Χώρες δεν είναι άμοιρες αναλογικά για την δημιουργηθείσα κατάσταση χάους και πρωτοφανούς ανθρωπιστικής κρίσεως στην περιοχή.

 

iii. Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωκοινοβούλιο – ΟΗΕ: Οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές στις συνοριακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αθώων συνανθρώπων μας, πτωχευμένων, Μουσουλμάνων και Χριστιανών από τις πυρίκαυστες περιοχές, είναι πρόβλημα αμέσου πρώτης προτεραιότητος. Για την Ευρώπη των Λαών και των Πολιτών του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης θα έπρεπε να σημάνει συναγερμός, εγκαίρως. Η Νομισματική Ευρώπη οφείλει, παράλληλα προς τη μέριμνα για οικονομική και νομισματική σταθερότητα, να λάβει πρωτίστως μέτρα στη βάση των Αρχών της Χριστιανικής Ευρώπης. Η Ευρώπη δε θα έπρεπε να εντρέπεται αλλά να σεμνύνεται για τον χριστιανικό Πυλώνα της, γιατί αυτός είναι ουσιώδες στοιχείο της πνευματικής κληρονομιάς της. Οφείλει να τη στρατολογήσει για την αξία άνθρωπος. Υπεράνω των νομισμάτων είναι ο άνθρωπος.

Ευτυχώς, οι πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου της Κομισιόν J.C.Juncker, περί του πως πρέπει να είναι ένας Ευρωπαίος Πολίτης, επί τη βάσει των Αρχών της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού, που δε φαίνεται να είναι, συνιστούν ωραίο μήνυμα περί του τί και πώς δέον γενέσθαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την αξία άνθρωπος.

Ειδικότερα, το Ευρωκοινοβούλιο είναι το κατ’ εξοχή δημοκρατικό Κοινοβουλευτικό Όργανο, που μπορεί να συμβάλει στην πανευρωπαϊκή και πανανθρώπινη προβολή του προβλήματος σ’ όλες τις παραμέτρους, σε συνεργασία με τα εκτελεστικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και με άλλους Διεθνείς Οργανισμούς κύρους, όπως π.χ. τον ΟΗΕ. Να υπενθυμίσουμε, συναφώς, ότι, σύμφωνα με τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1948 με ισχύουσα Απόφασή της, που εφαρμόστηκε το 1951, η γενοκτονία, πάσης φύσεως, φυλετική ή θρησκευτική, είναι και χαρακτηρίζεται τιμωρούμενο απεχθές έγκλημα.

Τέλος, σύμφωνα με ειδικές έρευνες και συγγραφές, δημοσιευθείσες, οι περισσότεροι νεκροί του 20ου αιώνα προέκυψαν από γενοκτονίες, από τις οποίες εξοντώθηκαν περί τα 120.000.000 άνθρωποι. Δηλαδή, περί τους 85.000.000 περισσότερους από τους νεκρούς όλων των πολέμων του ίδιου αιώνα. Το κρίσιμο τελικό αγχώδες ερώτημα, που προκύπτει για τον απλής κοινής λογικής άνθρωπο, είναι: Θα επιτραπούν στον 21ο αιώνα επαναλήψεις των τραγικών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητος του 20ου αιώνος; Εδώ εδράζεται το χρέος της Διεθνούς Κοινότητος, Πολιτικής και Θρησκευτικής.

 

 

Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού

Καρίπειον Μέλαθρον, Θεσσαλονίκη.

29 Αυγούστου, Ημέρα μνήμης αποκεφαλισμού Ιωάννου του Προδρόμου.

2015

Δράσεις Ι.Ε.Θ.Π. Ιουνίου 2015

  1. Πανηγυρικό Διοικητικό Συμβούλιο, με την λήξη της Ακαδημαϊκής χρονιάς 2014-2015.

 

α. Τιμήθηκαν τρείς γυναίκες˙ η Υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης Βουλευτίνα Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά  εις έξαρση του Πολιτικού ιδεώδους σε μια κρίσιμη περίοδο προβληματισμού για το πολιτικό σύστημα της χώρας, της τελευταίας 5ετίας λόγω των επαράτων Μνημονίων˙ η Ηγουμένη της Ι. Μονής Οσίου Ευφραίμ του Σύρου, της Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος εις έξαρση του μοναχικού ιδεώδους, σε μια κρίσιμη περίοδο για την πορεία του Μοναχισμού, λόγω εμπλοκής μοναχών, στο παραπολιτικό, παραοικονομικό και παραδικαστικό, κύκλωμα και του ένεκα τούτου σκανδαλισμού των πιστών, μέσω του τύπου ( έντυπου και ηλεκτρονικού )και των τηλεοπτικών σταθμών, χρόνια τώρα˙ η ιατρός Κων. Παπασταϊκούδη,  Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2014, εις έξαρση του ερευνητικού ιδεώδους, σε περίοδο άμεσης ανάγκης για αντικειμενική και παραγωγική ερευνητική διαδικασία για την σύνολη πολυπόθητη ανάπτυξη της χώρας, ως την απαραίτητη προϋπόθεση απεμπλοκής από την χρονίζουσα κρίση.

Φωτ. υλικό.

β. Πεπραγμένα 2014-2015 συνολικά. ( Αποστολές, Εκδηλώσεις, Συνέδρια, Εκδόσεις, Δημοσιεύσεις, Βιβλιοθήκη, Ιστορικό Αρχείο, Οικονομικά, Κτηριακά, Ψηφίσματα επί επικαίρων ζητημάτων). Βλ. Ημερήσια Διάταξη, υπ’αριθμ. 124, που ακολουθεί.

Συνεδρία Διοικητικού Συμβουλίου

       υπ’ αριθμ. 124

Πανηγυρική επί τῇ λήξει Ακαδημαϊκής Χρονιάς 2014 – 2015

Θεσσαλονίκη 01.06.2015

Προς: τα Μέλη του Δ.Σ. του Ιδρύματος

     -Αθανάσιο Αγγελόπουλο, Πρόεδρο

     – Θεοφ. Επίσκοπο Αμορίου, π. Νικηφόρο Ψυχλούδη, Μέλος

     -Γρηγόριο Λιάντα, Αντιπρόεδρο

     -Γεώργιο Καλαϊτζή, Γεν. Γραμματέα

     – Άγγελο Αγγελάκη, Μέλος (Οικον. Σύμβουλο)

     – Μιχάλη Φαργκάνη, Γεν. Δ/ντή Ι.Ε.Θ.Π.

     – Δημήτριο Κουτρούλα, Δ/ντή Ι.Ε.Θ.Π.

 

Κοιν:      – Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ΄ Πάσης   Ελλάδος

                  κ.κ. Ιερώνυμο, ως Επίτιμο Πρόεδρο Ι.Ε.Θ.Π.

               – Εντιμότατο κ. Τάσο Μπίλλη, ως Επίτιμο Πρόεδρο Ι.Ε.Θ.Π.

                    

 

     Παρακαλείσθε να προσέλθετε στην εκατοστή εικοστή τετάρτη συνεδρία του Δ.Σ., που θα λάβει χώρα στο Κατάστημα του Ιδρύματος, «Καρίπειον Μέλαθρον», Ολυμπιάδος 35Β  & Στ. Δραγούμη, την Πέμπτη 04 Ιουνίου 2015, και ώρα 20:00. 

 

    Με τιμή,

    Ο Πρόεδρος

  

   Αθανάσιος Αγγελόπουλος

   Καθηγητής Παν/μιου

Επισυνάπτεται Ημερησία Διάταξη

 

 

 

 

Ημερήσια Διάταξη Δ.Σ. 124

Πανηγυρική Συνεδρία

4η Ιουνίου 2015, Πέμπτη, ώρα 9:00 μ.μ.

 

  1. Προσευχή.
  2. Τιμητικές Διακρίσεις:

α) Στην Υφυπουργό ΥΜΑΘ Μαρία Κόλλια – Τσαρουχά˙

β) Στην Ηγουμένη Μοναχή της Ιεράς Μονής Οσίου Εφραίμ του Σύρου της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Αικατερίνα˙

γ) Στην κ. Παπασταϊκούδη, ιατρό, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών.

  1. Έγγραφα Εισερχόμενα:

(Οικουμενικού Πατριάρχου, Πατριάρχου Αλεξανδρείας, Αρχιεπισκόπων Αθηνών και Βαρσοβίας, Προέδρου Ελληνικής Δημοκρατίας, Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Μητροπολιτών και Πανεπιστημιακών Καθηγητών και άλλων Διανοουμένων, και Συλλόγων και Φορέων).

  1. Έγγραφα Εξερχόμενα:

(προς Φορείς, Συλλόγους, Κρατικές Υπηρεσίες, πρόσωπα).

  1. Προσκλήσεις και Ευχές στο Ίδρυμα:

(από Συλλόγους, Θεσμούς, Πρόσωπα).

 

  1. Αποστολές – Εκδηλώσεις Ιδρύματος:

α) Αποστολή του Ιδρύματος Μορφωτική – Προσκυνηματική στην  Σερβία, 15-19 Απριλίου 2015,

β) στην Αρχαία Μεσσήνη και στις ΠΥΛΕΣ Οικουμενικού Ελληνισμού Σταύρου Πανουσόπουλου, στην Αρκαδική Πύλη (Μάιος 2015),

γ) Στον Μυστρά, Κύθηρα και Αρχαία Μεσσήνη (Οκτώβριος 2015 υπό διοργάνωση. Συντονίστρια Ιατρός Κρητικού Πέγκυ – Στρατής Κρητικός, Μέλη του Ιδρύματος),

δ) Στο Άγιον Όρος (Νοέμβριος 2015, υπό διοργάνωση) και

ε) Στα Πριγκηπόννησα Κων/πόλεως, σε συνεννόηση με τον οικείο Μητροπολίτη.

  1. ΣυνέδριαΗμερίδεςΔιεθνείς συνδιοργανώσειςΕ.Μ.Σ.Οικουμενικός Ελληνισμός.

α) «Όσιος Εφραίμ ο Σύρος και τα σημερινά γεγονότα στο Πατριαρχείο Αντιοχείας στην Συρία», στην ομώνυμη Ιερά Μονή Πιερίας (Ιανουάριος 2016), Ημερίδα.

β) Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός. Χρόνια 150 από την ίδρυσή του. Το αρχαιότερο πνευματικό ίδρυμα του Νέου Ελληνισμού στην Αθήνα (Φθινόπωρο 2015, υπό μελέτη και διαβούλευση).

γ) Συμμετοχή Ιδρύματος στο Διεθνές Συνέδριο Νίσσης Σερβίας «Νίσσα και Βυζάντιο ΧΙV αι.». Αντιπρόσωπος δι’ Ανακοινώσεως ο Δρ. Γεώργιος Λόης, Τακτικό Μέλος του Ιδρύματος, 3-5 Ιουνίου2015.

δ) Το Ίδρυμα Ιδρυτικό Μέλος της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας PAX BYZANTINO – SLAVA της Νίσσης Σερβίας. Υπογραφή Ιδρυτικού Χάρτου εκ μέρους Ιδρύματος από τον κ. Γεώργιο Λόη.

ε) Κέντρον «Οικουμενικός Ελληνισμός». Εγκαίνια στις ΠΥΛΕΣ Αρχαίας Μεσσήνης, παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, Επιτίμου Προέδρου του Ιδρύματος, το οποίο έχει την Επιστημονική Εποπτεία του Κέντρου.

στ) Ε.Μ.Σ. Νέο Διοικητικό Συμβούλιο υπό την Προεδρεία του Καθηγητού Παν/μίου και Μέλους του Ιδρύματος Αθαν. Καραθανάση. Συγχαρητήριες Ευχές και Προοπτικές συνεργασίας.

  1. Κτηριακά Καριπείου Μελάθρου. (Προβλήματα ευπρεπισμού έξωθεν, λόγω της παράξενης συνήθειας του grafity, και έσωθεν στις δύο αυλές με την κληματαριά του 1890, υδραυλικά και οροφής προβλήματα και συναφή).

 

  1. Οικονομικά:

α) Κεφάλαιο 150 χιλ. ευρώ στην Τράπεζα Alpha Bank. Με τους τόκους καλύπτονται τα λειτουργικά, πάσης φύσεως, έξοδα.

β) Υποτροφιακό Ταμείο Συνεργατών – Υποτρόφων του Ιδρύματος και τα σχετικά προβλήματα, λόγω κρίσεως.

  1. Βιβλιοθήκη και Μουσείο Τιμαλφών Ιδρύματος:

α) Διοργανωτικά (Εισήγηση από Δρ. Γρ. Λιάντα, Διευθυντή της Βιβλιοθήκης),   β) Νέες Εκδόσεις – Δωρεές στην Βιβλιοθήκη και

γ) νέα τιμαλφή προς αποθησαυρισμό στο Μουσείο Τιμαλφών.

  1. Εκδόσεις ΙδρύματοςSite Ιδρύματος (Google Κaripio) – Έρευνες δημοσιευθείσες του Ιδρύματος.

α) Τόμος «Χριστιανική Μακεδονία», η τελευταία έκδοση του Ιδρύματος.

β) Κατάλογος Φωτογραφικής Εκθέσεως  «Μητροπολίτες και Επίσκοποι στην Μακεδονία του 1912 1913», (Επιμέλεια Δρ. Θεολογίας Μιχ. Φαργάνη, Γεν. Διευθυντού Ι.Ε.Θ.Π., υπό έκδοση). γ) Site Ιδρύματος (βλ. Google Karipio ή Καρίπειον). Είσοδος 44.000 Αναγνωστών απ’ όλη την Υφήλιο (Επιμέλεια – Επεξεργασία Άρη Μαλλιάρα, φοιτητού Πληροφοριακών Συστημάτων, Ενημέρωση).

δ) Έρευνα συνοπτική, δημοσιευθείσα στην Εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» στις 24-05-2015, με θέμα: «Χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους στην Ελλάδα», και στο Google Karipio.

  1. Δημοσιεύματα προβολής των σκοπών του Ιδρύματος και επαινετικά.
  1. Ψήφισμα προς έγκριση για τους Διωγμούς των αρχαίων χριστιανικών κοινοτήτων από τους Τζιχαντιστές στην Μ. Ανατολή και οι εξ αυτών υπέρποντες μελλοντικοί κίνδυνοι των Πρεσβυγενών Ορθοδόξων Πατριαρχείων της Ανατολής.
  1. Μνήμη Θεοχ. Μωϋσίδη και Κων/νου Καλοκύρη, Μελών του Ιδρύματος (Προσλαλιές Καθηγητών, Αθ. Καραθανάση και Αθ. Αγγελοπούλου).
  1. Ανακοινώσεις – Αιτήσεις – Προτάσεις.
  1. Δεξίωση στην Κληματαριά του Ιδρύματος (2ος όροφος).

 

γ. Συνοπτική έρευνα. Προδημοσίευση του Ιδρύματος με θέμα: <<Ο χωρισμός Εκκλησίας και κράτους στην Ελλάδα σήμερα>>. Ακολουθεί το κείμενο.

sc2

 

2. Συμμετοχή στις εκδηλώσεις των ονομαστηρίων του Σεβ.    Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, Μέλους τακτικού και χορηγού του Υποτροφιακού Ταμείου του Ιδρύματος, στις 11 Ιουν. 2015. Το κεντρικό μήνυμα του Σεβ.: << Ουκ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι>> (Ματθ. 20,28)

Φωτ. υλικό.

010 011 012 013 014 015 016 sc4 sc6

 

  1. Συμμετοχή στην εκδήλωση της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών προς τιμή του Επ. Προέδρου της Ε.Μ.Σ. Νικ. Μέρτζου. Εισήγηση του ίδιου, ενδιαφέρουσα και επίκαιρη, με θέμα: <<Η Σύγχρονη πολιτική προβληματική περί τα Σκόπια, το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και την Βουλγαρία. Αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στις Αλβανοσλαβομακεδονικές σχέσεις στο Κουμάνοβο. Οι κίνδυνοι για την Ελλάδα-την Ελληνική Μακεδονία>>. Βλ. Πρόσκληση.

προσ

4. Συμμετοχή την Δευτέρα 15 Ιουν. στην εκδήλωση στο Πολιτιστικό Κέντρο Τράπεζας  Πειραιώς, στα Λαδάδικα Θεσσαλονίκης, για την Αρμένικη κοινότητα Θεσσαλονίκης. Παρέστη Ο Γεν. Γραμματέας του Δ.Σ. του Ιδρύματος ο Δικηγόρος-Νομικός Σύμβουλος του Ιδρύματος Γεώργιος Καλαϊτζής.

5. Επίσκεψη στον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολο Τζιτζικώστα προς συνεργασία, Δευτέρα 16 Ιουν. Στην είσοδο της Περιφέρειας φωτογραφική έκθεση από την απελευθέρωση της Μακεδονίας του 1912 από τον οθωμανικό ζυγό. Ακολουθούν φωτογραφίες.

006 008 009 010 011

6. Το Ίδρυμα στην Αθήνα.

α. Συνάντηση με τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, 17 Ιουν. 2015, Επίτιμο Πρόεδρο του Ιδρύματος προς συνεργασία.

β. Συνάντηση με τον Δ/ντή του Μορφωτικού Ιδρύματος Ι. Κωστοπούλου κ. Βερύκιο, στο Ιστορικό Νεοκλασσικό κτήριο του Ιδρύματος επί της οδού Πλουτάρχου 9, στο Κολωνάκι, στις 17 Ιουν. 2015 προς συνεργασία. Φωτ. υλικό.

Με τον Διευθυντή κ. Βερύκιο

Με τον Διευθυντή κ. Βερύκιο

sc3 sc5 sc7

 

γ. Συνάντηση με τον Γεν. Γραμματέα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός κ. Κωνσταντινόπουλο, Καθηγητή Παν/μίου Πατρών, προς συνεργασία επ’ ευκαιρία των εορτών για τα 150 χρόνια του Παρνασσού. Συμμετοχή του Ιδρύματος στις εκδηλώσεις με θέμα: <<Τριλογία. Εκδηλώσεις Λόγου, Ιστορίας και Πολιτισμού: Κέντρο Οικουμενικός Ελληνισμός (20ετία αποστολών στην Ελληνική Οικουμένη)˙ Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού (25ετία δράσεων)˙ Εστία Πιερίδων Μουσών Κατερίνης (60 χρόνια προσφοράς πιερικού πολιτισμού)>>. Συντονισμός: Σταύρος Πανουσόπουλος, Αθ. Αγγελόπουλος. Υπό την αιγίδα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Ιερωνύμου.

7. Από την ιδιωτική ζωή των Μελών του Ιδρύματος. Η Επιστημονική Συνεργάτιδα του Ιδρύματος-Μουσειολόγος Σαπφώ Μορτάκη έφερε στον κόσμο ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, την Ελένη. Τα θερμά συγχαρητήρια.

002 003 004 sc1

8. Στις 22 Ιουνίου έγινε η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνου, παρουσία των Αρχών και πλήθους κόσμου. Το Ίδρυμά μας δι’ αντιπροσωπείας μετέσχε των εκδηλώσεων ενθρονίσεως.

001 002

Σημείωση : Σ’ όλους τους σεβαστούς αναγνώστες του site του Ιδρύματος εύχεται το προσωπικό του Ιδρύματος καλό καλοκαίρι, με υγεία. Τα νέα μας απο τον Σεπτέμβριο. Στην Πατρίδα μας, την Ελλάδα, υπομονή και ελπίδα για έξοδο από την οικονομική κρίση. Εδώ ισχύει το λόγιο : << Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται >>

9.  Το πρωτόκολλο ερευνητικής συνεργασίας με την ίδρυση της PAX BYZANTINO-SLAVA στη Νίσσα της Σερβίας 11 Ιουν. 2015. Εκ μέρους του Ιδρύματος το υπέγραψε ο καθ.  Γ. Λόης.

1 2 3

Δραστηριότητες Ι.Ε.Θ.Π. Μάιος 2015

  1. Αποστολή τριμελούς Αντιπροσωπείας του Ιδρύματος σε στοχευμένους χώρους ενδιαφέροντος στην Πελοπόννησο.

 

α.  Επίσκεψη και σύσκεψη ( 11-5-2015 ) στις ΠΥΛΕΣ της αρχαίας Μεσσήνης, και της Αρκαδικής Πύλης. Πολυχώρος φιλοξενίας, αναψυχής, αθλοπαιδιών, μουσικών παραδοσιακών μνημών, έργο του Προέδρου του Κέντρου <<Οικουμενικός Ελληνισμός>> Σταύρου Πανουσόπουλου.  Συμβολή στον πνευματικό, κοινωνικό και οικονομικό πολιτισμό. Ιδιωτική πρωτοβουλία πρωτοποριακή, άξια μίμησης. Του Κέντρου την επιστημονική εποπτεία έχει το Ίδρυμά μας.

002

003

Ο Σταυρός της Πηγάδας του Μελιγαλά

008

Αρκαδική Πύλη

005

Πύλες. Είσοδος

006

Είσοδος κατά το δειλινό

 

007

Είσοδος

β. Απονομή τιμητικής πλακέτας στον Σεβ. Μητροπολίτη Ηλείας Γερμανό, στα ονομαστήριά του ( 12 Μαΐου του Αγίου Γερμανού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, 714-740 ) για το συγγραφικό του έργο και την συμπαράστασή του στους σκοπούς του Ιδρύματος, του οποίου είναι Επίτιμο Μέλος. Σεμνός, ταπεινός και ανθρώπινος Ιεράρχης, φίλος, φιλότιμος, και φιλίστωρ, υπόδειγμα ποιμένος.

ΦΩΤΟ 3 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ) ΦΩΤΟ 7 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ)

ΦΩΤΟ 1 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ) ΦΩΤΟ 2 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ) ΦΩΤΟ 4 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ) ΦΩΤΟ 5 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ) ΦΩΤΟ 6 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ) ΦΩΤΟ 9 (ΠΥΡΓΟΣ ΗΛΕΙΑΣ)

Μητροπολιτικό Κέντρο Πύργου

Μητροπολιτικό Κέντρο Πύργου

Η Αγορά του Πύργου, έργο του Τσίλερ

Η Αγορά του Πύργου, έργο του Τσίλερ

γ. Εθιμοτυπική επίσκεψη στον Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο, Καθηγητή Παν/μίου Αθηνών, με τον οποίον ανταλλάγησαν επίκαιρες εκκλησιαστικές και εθνικές σκέψεις ( 11-5-2015 ).

Με τον Σεβ. Μητροπολίτη Μεσηννίας Χρυσόστομο. Επίδοση εκδόσεως του Ιδρύματος

Με τον Σεβ. Μητροπολίτη Μεσηννίας Χρυσόστομο. Επίδοση εκδόσεως του Ιδρύματος

δ. Εις Μνήμην Θεοδώρου Κολοκοτρώνη επίσκεψη στο κεφαλοχώρι ‘’Λαγκάδια’’ Γορτυνίας, στρατηγείο του Γέρου του Μοριά. Διέλευση από την περιοχή και τον ποταμό Ερυμάνθου. Ερύμανθος : συνδέεται με τους άθλους του μυθικού Ηρακλή.

014

Λαγκάδια Γορτηνίας

015

Άλλη άποψη

 

2. α. Παρέμβαση Ιδρύματος επιστημονική-ερευνητική επίκαιρη στον Τύπο, με θέμα «Ο χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους στην Ελλάδα». Ακολουθεί το κείμενο.

 

 

O «Χωρισμός» Εκκλησίας και Κράτους στην Ελλάδα

 

Αθαν. Αν. Αγγελόπουλος

Καθηγητής Παν/μίου,

Πρόεδρος Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού.

 

 

Στην Εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» (17-5-2015) φιλοξενούνται ενδιαφέρουσες απόψεις για το υφιστάμενο καθεστώς των συνταγματικών, εννόμων και κανονικών σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους, στην πατρίδα μας. Αφορμή δηλώσεις, ευκαίρως ακαίρως, αξιωματούχων της Κυβέρνησης, Κομμάτων και Βουλευτών. Π.χ. Υπουργός Παιδείας, Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και Βουλευτές, του πρώτου κόμματος στην Βουλή των Ελλήνων, τόγενύν.

α. Υπουργός Παιδείας. Στην από 13 Φεβρουαρίου Επιστολή του Ιδρύματος (απόφαση Δ.Σ. 120η /12-02-2015) προς τον κ. Πρωθυπουργό, μεταξύ άλλων, επ’ ευκαιρία των προγραμματικών θέσεων της Κυβέρνησης στην Βουλή των Ελλήνων, δηλώνονται: «… Δεχθείτε τον προβληματισμό μας για τις «εξειδικευμένες» θέσεις στην Βουλή του Υπουργού Παιδείας για τον εν καιρῷ «χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους». Ο όρος «χωρισμός» υπονοεί κάτι βίαιο. Ο ακριβής όρος είναι «Διάκριση» σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας. Αυτή υφίσταται σήμερα ως άριστα ρυθμισμένη στο Σύνταγμα και στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η Εκκλησία αυτοδιοικείται και δεν αναμιγνύεται στα της Πολιτείας. Το αυτό οφείλεται και αντιστρόφως˙ ουδέν άλλο επ’ αυτού απαιτείται. Η ελεύθερη επιλογή του όρκου  – θρησκευτικού ή πολιτικού – είναι άλλη υπόθεση. Και οι Μητροπολίτες ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας αρνούνται τον όρκο˙ δίδουν διαβεβαίωση. Στεκόμαστε στις ξεκάθαρες δηλώσεις Σας ενώπιον του Αρχιεπισκόπου ότι οι σχέσεις των δύο θεσμών και θα αναβαθμισθούν και θα γίνουν ουσιαστικότερες. Το κοινό στοιχείο, που ενώνει τους δύο θεσμούς, είναι η Κοινωνία – ο Λαός, με τα καθημερινά οξέα προβλήματά του. Εδώ υφίσταται, θεσμικά, εύλογα, «συναλληλία», μεταξύ των προς όφελος του Λαού. Απόδειξη μεγάλη ο αναντικατάστατος ρόλος της Εκκλησίας σε περιόδους κρίσεων, είτε εθνικών, είτε κοινωνικών – οικονομικών, όπως σήμερα». Αυτά γράφηκαν από το Ίδρυμα προς τον κ. Πρωθυπουργό. Φρονούμε ότι ο κ. Πρωθυπουργός επί των ανωτέρω διαπιστώσεών μας και δή των δικών του ενώπιον του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος ίσταται με πολύ σεβασμό και συνέπεια.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, δια της ιστορίας και του σήμερα της Ελλάδος της Κρίσεως, είναι συνεκτική και ευεργετική του Λαού, ουδόλως αντιπαλαίουσα προς αυτόν, όπως συνέβαινε με τους Λαούς της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης, υπό την απολυταρχία του Κράτους των Παπών του Ρωμαιοκαθολικισμού. Εξ ου και ο γαλλικός διαφωτισμός, που επέβαλε, εύλογα, Κράτος λαϊκό στην Γαλλία και αλλού. Περιορίσθηκε δε το Βατικανό ως, οιονεί Κράτος, Πνευματικό Καθίδρυμα. Ο Λαός μας ζει, αναπνέει και κινείται – στενά ή χαλαρά – σ’ αυτό το πλαίσιο σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους, που τον εκφράζει πλήρως από άποψη αρχών και αξιών, κοινωνικών και πνευματικών, αναλλοίωτων διαχρονικά. Τα άλλα είναι πειραματισμοί και «κακέκτυποι μιμητισμοί», πολύ επικίνδυνοι για την ταυτότητα και προσωπικότητα του Λαού μας, προπαντός στο συγκεχυμένο και παγκοσμιοποιημένο σήμερα.

β. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Οι δηλώσεις του για τα ιερά λείψανα της Αγίας Βαρβάρας, και με αφορμή αυτά για το συνακόλουθο «ψωμοτύρι»  πάλι περί «χωρισμού» στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας, είναι, ασφαλώς, προσωπικών πιστευμάτων του. Ως αντιρρησίας θρησκευτικής συνειδήσεως – που το δικαιούται, αν είναι – στενοχωρείται, γιατί το 98% του Ελληνικού Λαού, που είναι συγχρόνως, λίγο ή πολύ, πιστοί αλλά και πολίτες εμμένει στον σεβασμό των ιερών και οσίων. Απόδειξη το Παλλαϊκό, Πανελλαδικό και Πανορθόδοξο προσκύνημα στην Αγία Βαρβάρα.  Όχι μόνο Έλληνες αλλά και εκ του άλλου Κόσμου της Ορθοδοξίας συρρέουν προς την Αγία Βαρβάρα. Η τιμή προς τις ιερές εικόνες και στα ιερά λείψανα, π.χ. της Αγίας Βαρβάρας, δεν είναι ειδωλολατρία. Δεν τιμούμε το ξύλο ή το χρώμα των εικόνων ή τα κόκκαλα των Αγίων, αυτά καθ’ αυτά.Η τιμή «εις το πρωτότυπον διαβαίνει», κατά την διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η Αγία Βαρβάρα, π.χ., άνθρωπος κι αυτή όπως όλοι μας, είναι και προβάλλει ως πρότυπο αγωνιστού ανθρώπου μέχρις αιμάτων υπέρ της ελευθερίας της θρησκευτικής συνειδήσεως κάθε ανθρώπου, που είναι κύριο χαρακτηριστικό μιας ευνομούμενης Δημοκρατίας, που επί των ημερών της δεν υπήρχε. Υπήρχε τότε, επί Ρωμαίου Αυτοκράτορος Μαξιμιανού 286 – 305 μ.Χ., ιδεολογικός και πολιτικός και θρησκευτικός ολοκληρωτισμός. Έχουμε και πρόσφατο όμοιο παράδειγμα των άνευ Θεού ολοκληρωτικών καθεστώτων (π.χ. Σοβιετική Ρωσία και οι δορυφόροι της). Που, λόγω της τυραννίας και του ιδεολογικού ψεύδους που επέβαλαν κατέρρευσαν. Ας ενθυμηθούμε τον επίσημο τελευταίο διωγμό στην Σοβιετική Ένωση επί Χρουστσώφ (1965-1966) κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας και των άλλων θρησκειών. Εκεί ο «χωρισμός» Εκκλησίας και Κράτους, ως άκρως βίαιος, ήταν καταδιωκτικός και νεομαρτυρικός. Αποτέλεσμα; Η Σοβιετία παρήλθε και η νέα Πολιτεία της Ρωσίας, π.χ., συνεργάζεται, σε αρμονία αλλά και διάκριση άριστα με την επιζήσασα  Εκκλησία της Ρωσίας. Απόδειξη μεγάλη των αρρήκτων αυτών δεσμών και η πρώτη επίσκεψη στην Μόσχα του Πρωθυπουργού μας, τον Μάρτιο. Συνεργάσθηκε με τον Πούτιν, αλλ’ επισκέφθηκε, για συμβολικούς λόγους, και τον Πατριάρχη πασών των Ρωσιών. Φυσικά, αν ζητούσε ο Πρωθυπουργός την γνώμη του Κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου, εκείνος θα τον απέτρεπε από μία τέτοια κίνηση, νομίζουμε. Προτίμησε, σοφά, να δει και να ακούσει τη γνώμη του Αρχιεπισκόπου, του Προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

γ. Επερωτώντες Βουλευτές του Πρώτου Κόμματος. Διαρριγνύουν τα ιμάτιά των, όπως ο Καϊάφας, για τον τρόπο και τα έξοδα υποδοχής της Αγίας Βαρβάρας και του Ιερού Φωτός. Φτηνός λαϊκισμός. Υπενθυμίζουμε τις σωστές προτροπές του Πρωθυπουργού οι Βουλευτές του Κόμματός του να απαρνηθούν τα βουλευτικά αυτοκίνητα και άλλα προνόμοια προς ελάφρυνση των φορολογούμενων πολιτών. Το έπραξαν; Μπορούν οι επερωτώντες να μας πουν πόσο κοστίζουν οι ίδιοι στον φορολογούμενο άγρια Λαό μας; Ο οποίος που θα πάει για τα υπαρξιακά του προβλήματα προς λύση; Στην Κουμουνδούρου ή στην Συγγρού ή στην Αγία Βαρβάρα; Κυρίες και κύριοι βουλευτές, πολιτικοί μη θίγετε τα ιερά και όσια του κάτω συρομένου – εξ αιτίας των πολιτικών σας – υπερηφάνου και ιστορικού Λαού μας. Ασχοληθείτε με τα κύρια καθήκοντά σας. Εδώ ισχύει ο λόγος του Αρχιεπισκόπου μας. Έχουμε ανάγκη από Λόγο, (μεστό, παραγωγικό και υπεύθυνο) και όχι από λόγια, οπέρ εστί μεθερμηνευόμενο περιττολογίες και ανοησίες και μεγαλαυχίες. Όλοι Σας, όλοι μας, να συμπαρασταθούμε στον Πρωθυπουργό της Χώρας σε  πολιτικοοικονομικό επίπεδο και στον σοφό Αρχιεπίσκοπό μας για τα πνευματικο – κοινωνικά προβλήματα, για να βγούμε από την σημερινή πνευματική και κοινωνική και οικονομική Κόλαση της Πατρίδος. Βέβαια, και με τις πρεσβείες της Αγίας Βαρβάρας, προστάτιδος των Ενόπλων Δυνάμεων μας (του πυροβολικού από το 1828), εγγυητών του δημοκρατικού πολιτεύματός μας, για να δικαιούμαστε όλοι να λέμε το μακρύ και το κοντό μας. Αυτό είναι, εξ άλλου, και το μεγαλείο της Δημοκρατίας.

 

Υ.Γ. Τα όσα γράφηκαν στον Πρωθυπουργό τα ίδια γράφηκαν και στον Αρχηγό του συγκυβερνώντος Κόμματος, Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Στην από 6 Μαρτίου 2015 απαντητική επιστολή του προς το Ίδρυμα γράφει: «Κύριε Πρόεδρε… εύχομαι να συνεχίσετε με την ίδια δύναμη την πλούσια δραστηριότητά σας με γνώμονα τα εθνικά και θρησκευτικά μας θέματα. Με εκτίμηση, Πάνος Καμμένος».

 

β. Ο «Εκκλησιολόγος» Πατρών για την Επίσκεψη στον Σεβ. Μητροπολίτη Ηλείας Γερμανό. Κείμενο Καθηγητή Παν/μίου Γ. Λόη.

scb1 scb

γ. Ο «Ταχυδρόμος» Καβάλας για την Αποστολή του Ιδρύματος στην Σερβία ( 15-20 Απρ. 2015 ). Κείμενο-άρθρο Καθηγητή Παν/μίου Στ. Κεκρίδη.

εκσ

ef1 εφ3.jpeg

 

 

 

ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015

Α΄

1. Κορυφαία εκδήλωση   του   Ιδρύματος, του   Απριλίου 2015 και όλης της ακαδημαϊκής χρονιάς 2014-2015,  υπήρξε   το Οδοιπορικό στην Σερβία, μεταξύ 15 και 19 Απριλίου, ευθύς μετά το Πάσχα 2015. Ήταν υπό την Αιγίδα και Eυλογία του Πατριάρχου των Σέρβων κ.κ. Ειρηναίου. Μήνυμα κεντρικό του Οδοιπορικού: «Η Ορθόδοξη Κληρονομιά και Πνευματικότητα στην Σερβία». Συμφωνήθηκε το Οδοιπορικό με τον Πατριάρχη, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Ι. Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, πρωτοστατούντος του Μητροπολίτη κ.κ. Βαρνάβα, τον Οκτ. 2014. Συνημμένα το Πρόγραμμα και το Πατριαρχικό Γράμμα.

 

Αποστολή  (Προσκυνηματική – Μορφωτική)

      στην Σερβία, 15-19 Απριλίου 2015

 

              Μήνυμα: Η Ορθόδοξη Κληρονομιά και πνευματικότητα στην Σερβία.

 

Υπό την Αιγίδα του Πατριάρχου των Σέρβων κ.κ. Ειρηναίου,                                                Επιτίμου Προέδρου του Ι.Ε.Θ.Π.

Πρόγραμμα

Διάρκεια: 5 ημέρες, από 15/04/2015 έως 19/04/2015

 

  • Τετάρτη 15 Απριλίου: Αναχώρηση ώρα: 7:00 π.μ. Θεσσαλονίκη – Βελιγράδι. Στάση στην Νίσσα. Διανυκτέρευση στο Βελιγράδι. Βράδυ επίσκεψη στην παλαιά πόλη Βελιγραδίου.
  • Πέμπτη 16 Απριλίου: Επίσκεψη – Ακρόαση στην Αυτού Αγιότητα τον Πατριάρχη κ.κ. Ειρηναίο στο Πατριαρχικό Μέγαρο, ώρα: 10:00 π.μ. – Προσκύνημα στην ιστορική Ιερά Μονή Τσέλιε στο Βάλιεβο. Εδώ το Ιερό λείψανο του νεοφανούς συγχρόνου Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας π. Ιουστίνου Πόποβιτς. Επιστροφή στο Βελιγράδι, όπου διανυκτέρευση. Βράδυ στο ιστορικό Κέντρο Βελιγραδίου.
  • Παρασκευή 17 Απριλίου: 10:00 π.μ. Επίσκεψη στον ιστορικό Πύργο Ρήγα Φεραίου στο Καλεμέγκνταν στην παλαιά πόλη Βελιγραδίου και αναχώρηση για Κράλιεβο προς επίσκεψη της ιστορικής Ιεράς Μονής Στουδενίτσης και εκείθεν εις Νίσσα, όπου διανυκτέρευση.
  • Σάββατο 18 Απριλίου: Επίσκεψη στο Ανάκτορο Κωνσταντίου Χλωρού, όπου γεννήθηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος: Εκείθεν αναχώρηση για Κοσσυφοπέδιο προς επίσκεψη της ιστορικής Μονής Πεκίου και Δέτσανης. Διανυκτέρευση στην Ιερά Μονή Δέτσανης.
  • Κυριακή 19 Απριλίου: Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή και ξενάγηση στους χώρους της Ιεράς Μονής. Επίσκεψη και ξενάγηση στην Ιερά Μονή Πεκίου, έδρα ιστορική της Εκκλησίας της Σερβίας. Επιστροφή στην Θεσσαλονίκη.

Συντονισμός:

 

Για την Ελλάδα: Θεοχάρη Ιωάννα, Γραμματεία Ι.Ε.Θ.Π.

Για τη Σερβία: Στογιάνοβιτς Αλέξανδρος, Επιστημονικός Συνεργάτης Ι.Ε.Θ.Π.

ΚΟΣΤΟΣ: 220€ (Διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχείο 4* με πρωινό και δείπνο)

            ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΤΑΞΙΔΙΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ –

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,  ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ Ι.Ε.Θ.Π.

letter

2.  Σε ακριβή εφαρμογή των ανωτέρω, την Πέμπτη 16 Απριλίου, ώρα 10 π.μ., η 40 μελής Αποστολή έγινε δεκτή με πολλή φιλοφροσύνη και εγκαρδιότητα στα Πατριαρχικά Δώματα στο Βελιγράδι από την Αυτού Αγιότητα τον Πατριάρχη της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ο Μακαριώτατος, μετά την προσφώνηση του Προέδρου του Ιδρύματος Καθηγητού Αθ. Αγγελοπούλου και την επίδοση αναμνηστικής πλακέτας και εκδόσεων του Ιδρύματος, καλωσόρισε προσφωνώντας την Αποστολή δια μακρών, αναφερθείς στις διαχρονικές Ελληνοσερβικές Σχέσεις μόνιμης φιλίας και συναντιλήψεως  και στους δεσμούς λόγω ορθοδόξου κοινής πίστεως και ζωής. Η Αποστολή συνολικά και κατ’ ιδίαν φωτογραφήθηκε με τον Μακαριώτατο εις ανάμνηση της πολύ εγκάρδιας και πατρικής από μέρους του δεξιώσεως. Η Πατριαρχική ακρόαση και εκδήλωση διήρκησε μια πλήρη ώρα και ανταλλάγησαν απόψεις και σκέψεις στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις. Ξεναγηθήκαμε και στο Πατριαρχικό Μουσείο, έκφραση της πνευματικής δυναμικής του Πατριαρχείου. Ακολουθούν: φωτογραφικό υλικό: α). των προσφερθέντων τιμητικών διακρίσεων και εκδόσεων του Ι.Ε.Θ.Π και β) των στιγμιοτύπων επικοινωνίας με τον Πατριάρχη.

Έμπροσθεν της Πατριαρχικής εισόδου.

Έμπροσθεν της Πατριαρχικής εισόδου.

DSC_0817

DSC_0822 DSC_0821

DSC_0833 DSC_0840 DSC_0841 DSC_0842 DSC_0846 DSC_0851 DSC_0854 ΣΕΡΒΙΑ 2015 025

20150416_100246 20150416_101616 20150416_102440 20150416_102443 20150416_102634

3.   Πριν την Πατριαρχική Ακρόαση, ώρα 9 π.μ., η Αποστολή προσκύνησε τον Καθεδρικό Πατριαρχικό Ναό Αρχαγγέλων   Μιχαήλ και Γαβριήλ απέναντι του Πατριαρχικού Οίκου. Πληροφορίες περί του ιερού ναού έδωσε ο επικεφαλής στην Σερβία της Αποστολής Καθηγητής – Θεολόγος Αλέξανδρος Στογιάνοβιτς, Επιστημονικός Συνεργάτης του Ι.Ε.Θ.Π., απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό στον Ιερό Ναό.

20150416_095458

 DSC_0802 DSC_0803 DSC_0805 DSC_0807 DSC_0810
DSC_0865 ΣΕΡΒΙΑ 2015 015 ΣΕΡΒΙΑ 2015 016 ΣΕΡΒΙΑ 2015 017 ΣΕΡΒΙΑ 2015 018 ΣΕΡΒΙΑ 2015 019 ΣΕΡΒΙΑ 2015 021

4.  Εν συνεχεία, η Αποστολή μετέβη στην πόλη Βάλιεβο και εκείθεν στοΜοναστήρι Celije, του 14ου αιώνα, όπου το ιερό λείψανο του νεοφανούς Αγίου της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας διαπρεπούς Δογματολόγου Πανεπιστημιακού  Καθηγητή και Πνευματικού της γυναικείας Μοναχικής Αδελφότητος, προτύπου αγίου ανθρώπου, Αβά Ιουστίνου Πόποβιτς. Το κομμουνιστικό καθεστώς Τίτο τον περιόρισε επί 10ετίες εδώ, ως τα μάλιστα αντιφρονούντα, ως κήρυκα – μηνυτή της κρατικής τυραννίας και διαφθοράς και των διωγμών εναντίον του Ορθοδόξου Σερβικού Λαού και της Εκκλησίας. Ήταν ο εν ζωῇ άγιος του Μαρτυρίου της συνειδήσεως. Την Αποστολή υποδέχθηκε η επί των ημερών της ζωής εκεί του Ιουστίνου και τώρα Ηγουμένη Φεβρωνία. Ακολούθησαν: το προσκύνημα του ιερού Λειψάνου του Αβά Ιουστίνου, ανταλλαγή απόψεων, επίδοση αναμνηστικής πλακέτας και εκδόσεων του Ιδρύματος και η παράθεση εγκάρδιας μοναστηριακής τράπεζας. Φωτογραφικό υλικό.

DSC_0877

Ι. ΜΟΝΗ ΤΣΕΛΙΓΙΕ

DSC_0884

Ένας επίγειος φυσικός παράδεισος

DSC_0881
DSC_0872 DSC_0876
DSC_0880

DSC_0893 DSC_0899 DSC_0900 DSC_0902

DSC_0870

DSC_0908 DSC_0909 DSC_0921 ΣΕΡΒΙΑ 2015 040

3

sab

12

5.  Το βράδυ της  ίδιας  μέρας  η  Αποστολή  περιηγήθηκε  στο  ιστορικό κέντρο της πόλεως Βελιγραδίου και απεθαύμασε τα ιστορικά και κλασσικά κτίρια και δείπνησε στο ιστορικό Ξενοδοχείο του ιστορικού Κέντρου MOSKVA. Η Αποστολή διέμεινε στο, ωσαύτως, ιστορικό ξενοδοχείο ASTORIA.  Ακολουθούν φωτογραφικά στιγμιότυπα.

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ MOSCVA

DSC_0923

DSC_0922
DSC_0924 DSC_0925 DSC_0926
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ASTORIA 

DSC_1106 ΣΕΡΒΙΑ 2015 001

ΣΕΡΒΙΑ 2015 002 ΣΕΡΒΙΑ 2015 004 ΣΕΡΒΙΑ 2015 005 ΣΕΡΒΙΑ 2015 006 ΣΕΡΒΙΑ 2015 011 ΣΕΡΒΙΑ 2015 013 ΣΕΡΒΙΑ 2015 032

ΣΕΡΒΙΑ 2015 034

Τα βομβαρδισμένα από το ΝΑΤΟ

Β΄

6.  Την Παρασκευή,  το  πρωί  17  Απριλίου, η   Αποστολή  επισκέφθηκε  στο Βελιγράδι τον Πύργο Nebojsa στον Δούναβη, στο περίφημο πάρκο Βελιγραδίου Kalimegdan, όπου βασανίστηκε και απαγχονίστηκε, ριφθείς στα νερά του Δούναβη, ο Ρήγας Φεραίος. Ο Πύργος μετατράπηκε σε Μουσείο Ρήγα Φεραίου, με την επιμέλεια της Ελλάδος, σε συνεργασία με τον Δήμο Βελιγραδίου. Το μήνυμα του Ρήγα ιδιόγραφο στο Μουσείο: «Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά». Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό.

DSC_0956 DSC_0958 DSC_0960 DSC_0961 DSC_0962 DSC_0964 DSC_0965 DSC_0966 DSC_0967 DSC_0969 DSC_0970 DSC_0975 DSC_0978 DSC_0979 DSC_0980 DSC_0987 DSC_0988 DSC_0989 DSC_0992 DSC_0993 ΣΕΡΒΙΑ 2015 063

7. Στην συνέχεια, η  Αποστολή  μας  επισκέφθηκε και προσκύνησε τον μεγαλοπρεπή Ιερό Ναό Αγίου Σάββα των Σέρβων, που δεσπόζει στην πόλη, τον μεγαλύτερο ναό-κτίσμα της Χερσονήσου του Αίμου. Φωτογραφικό υλικό.

DSC_0995 DSC_0997 DSC_0999 DSC_1001 DSC_1008 DSC_1010 DSC_1011 DSC_1012 DSC_1017

8.  Το  απόγευμα   της   ίδιας  ημέρας   η   Αποστολή   έφθασε  ως   την ιστορική Ιερά Μονή Studenitsa, στην Ράσκα, στα Νοτιοδυτικά της Σερβίας. Μοναδικό ζωντανό Μνημείο λατρείας, τέχνης και πολιτισμού του Σερβικού Ορθόδοξου Γένους, του 13ου αιώνα. Μετέσχαμε στον Εσπερινό και ο Ηγούμενος Τύχων δεξιώθηκε εγκάρδια την Αποστολή. Επιδόθηκαν: αναμνηστική πλακέτα και εκδόσεις του Ιδρύματος. Αντιδόθηκαν εκδόσεις της Ι. Μονής για την Βιβλιοθήκη Ι.Ε.Θ.Π. Καταλήξαμε το βράδυ στην πόλη Paraćin, πλησίον της ιστορικής πόλεως Νίσσης, αρχαίας Ναΐσου. Φωτογραφικό υλικό από την επίσκεψη.

ΣΤΟΥΔΕΝΙΤΣΑ


DSC_1022 DSC_1024

DSC_1048

DSC_1029

DSC_1052




DSC_1051

Η μοναδικής τέχνης και εκφράσεως τοιχογραφία στο Καθολικό του Εσταυρωμένου.

DSC_1062 DSC_1064 DSC_1065 DSC_1066 DSC_1068

DSC_1019

DSC_1074

Άλλα στιγμιότυπα του Καθολικού έξωθεν και έσωθεν.

bb1

bb2

bb3

bb4
bb5

bb6

bb7

DSC_1072

PARACIN

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ORBIS

DSC_1087 DSC_1093 DSC_1094 DSC_1095 ΣΕΡΒΙΑ 2015 071 ΣΕΡΒΙΑ 2015 073

Γ΄

 9. Στην  πόλη   της   Νίσσης.  Επίσκεψη,  Σάββατο    18   Απριλίου,   στο θερινό παλάτι Κωνσταντίου του Χλωρού, πατρός του Μ. Κωνσταντίνου, γεννηθέντος εδώ, και στο Εθνολογικό Μουσείο της πόλεως, όπου αποθαυμάσαμε τα πρόσφατα ευρήματα της πρωτοχριστιανικής περιόδου της περιοχής του Παλατιού. Και, φυσικά, επισκεφθήκαμε και τον ιστορικό πύργο Celekule, που κτίστηκε με τα κεφάλια των ηρώων Σέρβων, που σφαγιάστηκαν από τους Οθωμανούς, το 1804. Οι σημερινοί Τζιχαντιστές είναι διάδοχοι εκείνων, όπως και οι πάσης φύσεως και ιδεολογίας Νεοοθωμανιστές.  Φωτογραφικό υλικό.

ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΣΣΗΣ

bscap0000 bscap0001 bscap0002

CELE KULE

ck1 ck2 ck3

Δ΄

 10. Στο  Κόσσοβο. Το   απόγευμα    της    ίδιας   ημέρας, με συνοδό μας τον π. Miroslav Stojanovic,   περάσαμε   στο Κόσσοβο για να καταλήξουμε στην Ιερά Μονή Detsani, όπου και τύχαμε φιλόξενου υποδοχής και εκεί διανυκτερεύσαμε. Η Ιερά Μονή, έργο του 14ου αιώνα, είναι πνευματικού λίκνο, ωσαύτως, του Σερβικού Ορθοδόξου Γένους στο Κόσσοβο. Η Μοναχική Αδελφότητα αριθμεί 29 Μοναχούς. Το Καθολικό της Ιεράς Μονής είναι μοναδικό μνημείο τέχνης και πολιτισμού.  Την Κυριακή  πρωΐ,  19  Απριλίου, συμμετοχή  στη  Θεία  Λειτουργία  της Ιεράς Μονής σε Οικουμενικό Εκκλησιασμό Σέρβων, Αλβανών, Ιαπώνων και Ελλήνων Ορθοδόξων. Ακολούθησαν: ξενάγηση στο περικαλές Μνημείο αυτό, και η πολύ φιλόξενη μοναστηριακή τράπεζα. Κατ’ αυτήν, εδόθησαν τιμητική πλακέτα του Ιδρύματος στην Ιερά Μονή στο πρόσωπο του Ηγουμένου π. Σάββα, ελληνομαθούς, και εκδόσεις του Ιδρύματος. Ο Ηγούμενος ανταπέδωσε εικόνα της Παναγίας της Δετσάνης προς θησαυρισμό στο Μουσείο τιμαλφών του Ιδρύματος και εκδόσεις της Ι. Μονής για την Βιβλιοθήκη Ι.Ε.Θ.Π. Ανταλλάγησαν δε συγκινητικές προσφωνήσεις και αντιφωνήσεις. Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό.

DSC_1145

Η είσοδος της Ι. Μονής. Έμπροσθεν ο Γιάννης Παπαδόπουλος, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Πρακτορείου ταξιδίων Papadopoulos Tours.

DSC_1206

Το Καθολικό.

DSC_1146 DSC_1182 DSC_1178 DSC_1150 DSC_1154 DSC_1156 DSC_1158 DSC_1159 DSC_1163 DSC_1165 DSC_1167 DSC_1169 DSC_1170 DSC_1171

3

1 2
4 5 6 7 7α 8 9 101112 13

 11.  Επόμενοι σταθμοί της Κυριακής: η ιστορική έδρα της Αρχιεπισκοπής Σερβίας στην Ιερά Μονή Πεκίου, η περικαλλής Ιερά Μονή Γρατσάνιτσας,  με τις τοιχογραφίες στον Ιερό Ναό των αδελφών Αστραπά από την Θεσσαλονίκη, και τέλος στην Βράνια της Σερβίας το Σπίτι – Μουσείο, όπου γεννήθηκε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Αργά το βράδυ της Κυριακής, επιστροφή στην Θεσσαλονίκη. Φωτογραφίες από  Πέκιο, Γρατσάνιτσα και Μουσείο – Σπίτι  Αβά Ιουστίνου Πόποβιτς στην Βράνια.

ΠΕΚΙΟ

DSC_1226 DSC_1228 DSC_1230 DSC_1232 DSC_1237 DSC_1242 DSC_1245

ΓΡΑΤΣΑΝΙΤΣΑ

DSC_1250 DSC_1258 DSC_1262 DSC_1264

  ΒΡΑΝΙΑ


DSC_1282 DSC_1287 DSC_1288 DSC_1289 DSC_1292 DSC_1305 DSC_1327 DSC_1330 DSC_1331 DSC_1332

 

Ε΄

 12. Δι’ όλου  του  παραπάνω  περιγραφέντος Οδοιπορικού,  η  Αποστολή

ανταποκρίθηκε πλήρως στο Μήνυμα: «Η Ορθόδοξη Κληρονομιά και πνευματικότητα στην Σερβία». Θα ήταν ευχής έργο και άλλοι πνευματικοί και ιστορικοί φορείς να κάμουν παρόμοια Οδοιπορικά στην Σερβία, που τα έχει ανάγκη ο περίφημος και υπερήφανος Ορθόδοξος Λαός της Σερβίας, εις επιβεβαίωση των αρρήκτων πνευματικών και ιστορικών δεσμών μεταξύ Ελλήνων και Σέρβων, ως ομόδοξων  Λαών γειτονικών.

Τέλος, και το ουσιαστικότερο, το Ίδρυμα αποδέχθηκε πρόταση Σέρβων διανοουμένων να συσταθεί από το Ίδρυμα Παράρτημά του στην Νίσσα της Σερβίας προς μελέτη και εφαρμογή ειδικού Προγράμματος, αφορώντος στις πνευματικές, ιστορικές και πολιτιστικές σχέσεις  μεταξύ Θεσσαλονίκης και Νίσσης στην προοπτική εντάξεως της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα συσταθεί Τριμελής Διοικούσα Επιτροπή στην Νίσσα,  υπό Γενικό Διευθυντή τον εκεί διαβιούντα Επιστημονικό Συνεργάτη του Ιδρύματος, Καθηγητή Αλέξανδρο Στογιάνοβιτς, με την ευλογία και εποπτεία του Πατριάρχου Ειρηναίου, ο οποίος από καιρό, αρχομένης της Πατριαρχείας του, απεδέχθη την ομόθυμη απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως του Ιδρύματος να είναι Επίτιμος Πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού – Καριπείου Μελάθρου, όπερ περιποιεί ιδιαίτερη  τιμή για το Καρίπειον Μέλαθρον. Εξ΄άλλου, ο ίδιος επισκέφθηκε το Καρίπειο Μέλαθρο ως Επίσκοπος Νίσσης, με την ευκαιρία του Επιστημονικού Συμποσίου << Χριστιανική Μακεδονία. Σχέσεις Θεσσαλονίκης και Νίσσης, αρχαίας Ναϊσσού, γενέτειρας πόλεως του Μ. Κωνσταντίνου>>, το 2006.